നനഞ്ഞുണങ്ങുന്ന കമിതാക്കള്.
മഴതിമിര്ത്തുപെയ്തപ്പോള് അവള് പേടിച്ചു.
ബന്ധനത്തിന്റെ ചരടിലൂടെ ഊര്ന്ന് ചെന്ന് അവള് അവനോട് ഒട്ടിച്ചേര്ന്ന് നിന്നു.
അവര് മാത്രം.
മഴ നിന്നു.
ചേര്ന്നു നില്പ്പിന്റെ ചൂടില് അവര് വിയര്ത്തു. ആ വിയര്പ്പിന്റെ തുള്ളിയില് പ്രകൃതി തിളങ്ങി.
കാലില് തൂങ്ങുന്ന ആ തുള്ളിക്കണ്ണിലൂടെ അവന് സൂര്യന്റെ വരവുകണ്ടു.
‘കടിച്ചുപിടിച്ചുള്ള‘ ജീവിതത്തെ ശപിച്ചു കൊണ്ടവന് പറഞ്ഞു.
“ആ തള്ള ഇപ്പോള് തിരികെ വരും. പകുതി ഉണങ്ങിയ അവരുടെ നരച്ചതുണിയുമായി, നമ്മളെ വീണ്ടും അകറ്റാന്.“



