ഫ്രെ യി മി ലൂ ടെ . . .

ഓഫ് ഷൂട്ട്

2011-02-28T08:15:00.000+05:30

സംവൃതാ സുനിൽ >>

ചിന്താവിഷ്ടയായ ശ്യാമള

2010-11-22T12:44:00.000+05:30

Location : Soch, Designer Boutique, Garuda Mall, Bangalore

പെയ്ത്തിന്റെ ഇന്റർവെൽ

2010-10-21T12:56:00.001+05:30

വാഴക്കുളം ടൌൺ

filtered views

2010-10-05T16:24:00.006+05:30

മോഡൽ >> നിരഞ്ജൻ
ലോക്കേഷൻ >> അവന്റെ വീട്
ഫോട്ടോഗ്രഫർ >> അവന്റെ അപ്പൻ
ആർട്ട് പ്രോപ്പർട്ടി >> കൊതുകുവല

അർജ്ജുനൻ

2010-09-29T11:32:00.000+05:30

ശിവന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും പാശുപതാസ്ത്രത്തിനായി ഹിമവാനിൽ തപസ് ചെയ്യുമ്പോൾ കാട്ടാളനായി വന്ന ശിവന്റെ ആക്രമണത്തിൽ (പരീക്ഷണം എന്നു വിവക്ഷ) വീണുകിടക്കുന്ന അർജ്ജുനൻ.
കഥ: കിരാതം.

പീഡിയേട്ടൻ കിരാതം പാടുമ്പോൾ.

2010-09-28T09:49:00.004+05:30

കോട്ടയ്ക്കൽ പി ഡി നമ്പൂതിരി എന്ന പി ഡി നാരായണൻ നമ്പൂതിരി. കഥകളി സംഗീതം മാത്രമല്ല, അല്പം കളിയും ചെണ്ടയും മദ്ദളവും ഗഞ്ചിറയുമൊക്കെ വശപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള അപൂർവ്വ പ്രതിഭ.

പെട്ടെന്ന് എടുത്തിട്ട് പോടാ..

2010-09-25T12:54:00.002+05:30

ഒരു തുള്ളി മുതല

സിനിമാ പ്രതിസന്ധി

2010-09-20T12:13:00.002+05:30

Captured from Venjaramoodu, Thiruvananthapuram.

പെർഫെക്ട് ക്രാഫ്റ്റ്

2010-09-18T12:23:00.002+05:30

പഴയ ഒരു ചിത്രത്തിന്റെ അനുബന്ധം

വാൾ ഫോട്ടോസ്

2010-09-17T12:06:00.002+05:30

Captured From RGB Studio's Cafeteria, Chennai.

ചായക്കടക്ക്ലിക്കുകൾ

2010-09-15T11:23:00.005+05:30

വട പാവ് (Apoorva Sangeetha, Bazullah Road, T.Nagar, Chennai)

ഉരുളക്കിഴങ്ക് ബോണ്ട - ആലൂ ബോണ്ടയുടെ തമിഴ് പതിപ്പ്
(Apoorva Sangeetha, Bazullah Road, T.Nagar, Chennai)

ആരഹീഹേ..

2010-09-14T15:26:00.000+05:30

News in Details

2010-09-02T09:26:00.002+05:30

പ്രസവവാർഡിനു പുറത്ത്.

2010-08-30T00:03:00.001+05:30

പെറ്റുകിടന്നവളാണ്.
ഒരു ബന്ധുവീട്ടിന്റെ പിന്നാമ്പുറത്തെ വിറകുപുരയിൽ.
അതിനു മുകളിൽ ക്യാമറയുമായി എത്തിയപ്പോൾ കുട്ടികളെ ഉടലിനടിയിലേക്ക് ചേർത്ത് വച്ച് മുരണ്ടു.
മുഖം കോട്ടി.
പിന്നെയും ലെൻസ് മാറാഞ്ഞപ്പോൾ ഒന്നു പേടിച്ച് ചാടി പുറത്തേക്കിറങ്ങി
അപ്പുറം ഇപ്പുറം രണ്ടു ചാൽ നടന്നു ക്യാമറയ്ക്കു മുന്നിൽ പോസു ചെയ്തു.
സ്വയം രക്ഷപ്പെടാനാണോ അതോ കുട്ടികളിൽ നിന്നും ശ്രദ്ധമാറ്റാനാണോ ഈ പ്രവൃത്തി
എന്ന ചോദ്യം ആദ്യം തമാശയായിട്ടാണ് മനസിൽ വന്നത്.
ടി പത്മനാഭന്റെ ‘ഗാന്ധാരി‘ എന്ന പൂച്ചച്ചെറുകഥയുംവെറുതെ മനസിൽ വന്നുപോയി

അപ്പറത്തെ അമ്മുമ്മ

2010-08-27T09:03:00.002+05:30

കാട്ടുകുതിര

2010-02-25T17:15:00.000+05:30

ഒരു പരസ്യചിത്രീകരണത്തിനിടയിൽ

കുന്നിറങ്ങുമ്പോൾ കൂടെ ഇറങ്ങുന്നത്.

2010-01-28T09:24:00.000+05:30

unTITLED green

2010-01-24T09:39:00.000+05:30

മൂന്നിൽ രണ്ട്

2009-12-22T12:22:00.001+05:30

മൊബൈൽ ചിത്രം/ഫോർട്ട് കൊച്ചി/ഷൂട്ടിംഗ് ലൊക്കേഷൻ

കൊണ്ടുവരുന്നവരും ഇറക്കിപോകുന്നവരും

2009-11-25T16:36:00.003+05:30

ശീർഷകങ്ങൾ ചേരാത്ത ചില അസ്തമയങ്ങൾ

2009-11-17T15:34:00.004+05:30

ചില അശ്വമേധങ്ങൾ കഴിയുമ്പോൾ

2009-11-03T13:30:00.000+05:30

ഗജാനനം ഭൂതഗണാദിസേവിതം

2009-10-19T14:46:00.002+05:30

ശബ്‌ദ സാഗരത്തിന്‍ നിശ്ശബ്‌ദ ശാന്തത

2009-08-19T10:47:00.003+05:30

..അന്തരശ്രു സരസ്സില്‍ നീന്തിടും
ഹംസ ഗീതങ്ങള്‍ ഇല്ലയോ
ശബ്‌ദ സാഗരത്തിന്‍ അഗാധ
നിശ്ശബ്‌ദ ശാന്തത ഇല്ലയോ
(കേവല മര്‍ത്യഭാഷ കേള്‍ക്കാത്ത...)

<പി ജയചന്ദ്രന്‍ :: ഒരു പരസ്യചിത്രീകരണത്തിനിടയിലെടുത്ത മൊബൈല്‍ ചിത്രം>

തേഞ്ഞുപോകാത്ത ചില നോട്ടങ്ങള്‍

2009-08-05T11:13:00.004+05:30

നിറമില്ലാതാകുന്ന ചില അരികുകള്‍

2009-07-02T13:02:00.006+05:30

തറവാട്ടുമുറ്റത്ത്

2009-06-24T11:59:00.004+05:30

സ്ഥലം : സാഹിത്യ അക്കാഡമി അങ്കണം, തൃശ്ശൂര്‍
സമയം : പാട്ടരങ്ങ്
ക്യാമറ : ശ്രീനിയുടെ സ്വന്തം.

കണ്ണുമാത്രം എന്റേത്.

തിരികെ കൂട്ടിലേക്ക്

2009-06-19T13:02:00.001+05:30

sidelined.

2009-06-08T09:47:00.000+05:30

Us mod se shuru karein
Phir yeh zindagi

കാറ്റൊഴിയുമ്പോള്‍

2009-06-02T19:57:00.003+05:30

കഥകളുള്ള ചുളിവുകള്‍

2009-06-01T12:38:00.003+05:30

വീട്. തമിഴ് നാട്. നിറം ഒരുപാട്.

2009-05-23T11:10:00.002+05:30

ദ എന്‍‌കൌണ്ടര്‍

2009-05-07T08:40:00.002+05:30

ഐസുകാരന്‍

2009-04-25T12:25:00.000+05:30

താഴെ നിന്നും ആരെങ്കിലും കയറി വന്നാലെ തന്റെ കച്ചവടത്തിന്റെ കുടനിവര്‍ത്തിയിട്ടു കാര്യമുള്ളു.
മലകയറി വരുന്നവരുടെ തളര്‍ച്ചയിലാണ് ഇവിടെ കച്ചവടം.
കയറിവരുന്നവരുടെ എണ്ണത്തില്‍ കണ്ണുനട്ടു നില്‍ക്കുന്ന ‘ഐസുകാരന്‍’

സ്ഥലം : രാമക്കല്‍മേട്. ഏറ്റവും ഉയരമുള്ള പാറമേട്ടിലേക്ക് കയറുന്നതിനു തൊട്ടു മുന്‍പുള്ള ലാന്റിങ് ഏരിയ.

അസ്തമയം കാത്തു നില്‍ക്കുന്നവര്‍

2009-04-21T11:43:00.000+05:30

ഇറങ്ങിപ്പോയ വഴി

2009-04-20T11:22:00.002+05:30

താഴേക്ക് പോയവനേയും കാത്ത്

2009-04-17T10:42:00.000+05:30

മുത്തും പവിഴവും മനസിലിട്ട്
കക്കവാരാന്‍ അടിത്തട്ടിലേക്ക് പോയവനേയും കാത്ത്
പുന്നമടക്കായലില്‍ വെയില്‍കൊണ്ടുകിടക്കുന്നവള്‍

Wired.

2009-04-06T10:57:00.001+05:30

ഇല്ലിക്കാടും ചെല്ലക്കാറ്റും..

2009-04-04T14:01:00.003+05:30

രാമക്കല്‍‌മേട്ടിലേക്ക് ഉള്ള നടവഴിയുടെ തുടക്കം.
ഈ വഴിയില്‍ കാറ്റു ഇല്ലിയില്‍ ഇഴചേര്‍ത്തു വായിക്കുന്നത് ഭ്രമിപ്പിക്കുന്ന ഒരു രാഗമാണ്.
കുറച്ചു നേരം വെറുതെ നിന്നുകേള്‍ക്കാന്‍ തോന്നുന്ന സ്വരം.

അനിയന്‍

2009-02-25T10:59:00.002+05:30

ഹൈറേഞ്ചിലെ ദൈവം.

2009-02-24T15:08:00.000+05:30

തമിഴ്‌നാടിന്റെ അതിരുവിട്ട് അവര്‍ കൂട്ടത്തോടെ കേരളം കയറുമ്പോള്‍ അനാഥരാകാതെ അവരുടെ ദൈവങ്ങളും അവര്‍ക്കൊപ്പം പാലായനം ചെയ്യുന്നു, ഭൈരവനും മുത്തുമാരിയും പേച്ചിയമ്മയുമൊക്കെ. തമിഴ് പേച്ചില്‍ ആവാഹിക്കപ്പെട്ട ദൈവങ്ങള്‍ കേരളത്തിലെ ഹൈറേഞ്ചുകളില്‍ കടുത്ത വര്‍ണ്ണങ്ങളില്‍ കുടിയിരിക്കുന്നു. ആ ദൈവത്തിനും തേയിലയുടെ മണമാണ്. മഞ്ഞയുടെ നിറവും.

ചോരയോട്ടം

2009-02-23T11:44:00.001+05:30

അഭിനയത്തിന്റെ ‘വശം’

2009-02-18T12:19:00.002+05:30

വര്‍ഷങ്ങള്‍ ചോരുന്ന ജാലകം

2009-02-11T12:21:00.000+05:30

ചേച്ചിയും അനിയനും.

വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പ് ഇതേ ജാലകത്തില്‍ ചേച്ചി.

വിശന്നു കരിഞ്ഞു

2009-02-02T10:41:00.001+05:30

വിശന്നു “കരിഞ്ഞു”

ഡബിള്‍ ക്ലിക്ക്

2009-01-29T13:12:00.001+05:30

ക്ലിക്ക് ചെയ്യുമ്പോള്‍ സൂക്ഷിച്ചില്ലെങ്കില്‍ അതും ക്ലിക്ക് ചെയ്യും ബ്ലോഗേര്‍സ്.
രണ്ടാമത്തെ ചിത്രമായ “അപ്പനും മോളും” ക്ലിക്ക് ചെയ്തത് തുളസി

തിരിച്ചറിയല്‍ പരേഡില്‍.

2009-01-27T11:27:00.003+05:30

ചിത്രത്തില്‍ ബെന്‍. നന്ദിയും അങ്ങേര്‍ക്ക്.

ഉണ്ടോ?

2009-01-05T17:55:00.000+05:30

ഉയരങ്ങളിലെ കാറ്റു പിടിച്ച്

2008-12-23T12:21:00.009+05:30

ഉയരങ്ങളില്‍ കാറ്റുപിടിക്കുന്ന പാര്‍ട്ടി.
താഴെയോ..?

വെടിയൊച്ച

2008-12-18T14:12:00.002+05:30

2003 ഫെബ്രുവരി 19.
റോഡിന്റെ അപ്പുറം വരണ്ടുകിടക്കുന്ന പാടത്തിനും അപ്പുറത്ത് കാടു തുടങ്ങുന്നിടത്താണ് അന്ന് വെടിയൊച്ചയും നിലവിളികളും ഉയര്‍ന്നത്.
ഇത് മുത്തങ്ങ.
വെടിവയ്പ്പില്‍ മരിച്ച ആദിവാസിയും ഗോത്ര മഹാ സഭാ പ്രവര്‍ത്തകനുമായ
ജോഗിയുടെ സ്മാരകമാണ് റോഡരുകില്‍.
ദുരൂഹമായ ഒരു നിശബ്ദത ഈ സ്ഥലത്തിനുണ്ട്.

തിരികെ

2008-12-13T13:20:00.000+05:30

അപൂര്‍വ്വം

2008-12-11T16:11:00.003+05:30

വളരെ അപൂര്‍വ്വമായി മാത്രം സംഭവിക്കുന്ന ഒരു ഷോട്ട്.
രണ്ടു ക്യാമറകള്‍ ഒരേസമയത്ത് ക്ലിക്കായി.

ഈ ചിത്രത്തില്‍ കാണുന്നത് പരസ്യരംഗത്തെ പ്രശസ്തനായ ഫോട്ടോഗ്രാഫര്‍ അനില്‍കുമാര്‍, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഷൂട്ടിങ് ഫ്ലോറില്‍.
അദ്ദേഹം ഒരു മോഡലിനെ ഷൂട്ട് ചെയ്യുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ക്യാമറ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് ഫ്ളാഷ് ഫയര്‍ ചെയ്ത അതേ സെക്കന്റില്‍ എന്റേയും ക്യാമറ ക്ലിക്കായതുകൊണ്ടു മാത്രം കിട്ടിയ ഇമേജാണ്‌.
(എന്റെ റീഡിങ്ങില്‍ അനില്‍ ആയിരുന്നു സബ്‌ജക്ട്)

കുറേ നേരത്തെ ശ്രമം കൊണ്ട് കിട്ടിയ ഈ ഫ്രെയിം
എനിക്ക് അപുര്‍വ്വം തന്നെയാണ്.

Model: KODAK DX6490 / Exposure: 1/2 sec / Aperture: f/2.8 / Focal Length: 6.3mm / Flash Used: No

ആകാശത്തിന്റെ തുണ്ട്

2008-12-10T19:54:00.000+05:30

കട്ടപ്പുറം ഓട്ടോമൊബൈല്‍‌സ് മാമിയയില്‍.

2008-12-10T11:16:00.004+05:30

കട്ടപ്പുറം ഓട്ടോമൊബൈല്‍‌സ് : എറണാകുളം ഹൈക്കോര്‍ട്ടിനടുത്ത് ബെന്‍സിന്റേയും
മറ്റു വിദേശ നിര്‍മ്മിത കാറുകളുടെയും വര്‍ക്ക് ഷോപ്പ്.
മാമിയ : ഡിജിറ്റല്‍ അല്ലാത്ത ക്യാമറ. അതില്‍ കാണുന്നത് ലെന്‍സില്‍ നിന്നും ഉള്ള പ്രതിഫലനം.

ആ... അതു തന്നെ!

2008-12-08T13:55:00.001+05:30

കട്ടിക്കടലാസും വെട്ടവും

യക്ഷി

2008-12-07T11:36:00.002+05:30

“പനയിരെ അട്ത്ത് വൊറ്റയ്ക്ക് പോവര്ത്.“
“പോയാ എന്തര് ?”
“അയില് യഷ്‌ഷികൂടുവച്ചിറ്റൊണ്ട്”
“അയിന് യഷ്‌ഷി കിളിയാണാ?”
“അത് ഞായ് അമ്മൂമ്മേരെ ചോയിച്ചിറ്റ് പറഞ്ഞ്യരാം ക്യാട്ടാ..”

കാഴ്ചയ്ക്കുള്ള കടപ്പാടുകള്‍ : പട്ടാമ്പിയിലെ ചാത്തന്നൂരിലെ ഒഴുകില്‍ മനയുടെ പിന്‍ഭാഗത്തെ പാടം,
നീലാകാശം, എവിടെയോ ഒളിച്ച സൂര്യന്‍, ഒറ്റപ്പെട്ട പന, ബ്ലോഗിലെ ആദ്യ ചലചിത്രം.
ക്യാമറയ്ക്കുള്ള കടപ്പാട് : സങ്കുചിതന്

വെയിലില്‍

2008-12-03T22:49:00.000+05:30

ചിലചിത്രങ്ങള്‍ക്ക് നിശബ്ദതയുടെ അടിക്കുറിപ്പാവും ചേരുക.

ചുവര്‍ ചിത്രങ്ങള്‍

2008-12-02T13:57:00.000+05:30

ചുവരിലിരിക്കുന്നവരെ പതിവുകോണില്‍ നിന്നും മാറി നിന്നു നോക്കിയപ്പോള്‍.

മോറിസ് മൈനര്‍

2008-11-24T08:45:00.002+05:30

ഭൂതകാലത്തിന്റെ നിറം വറ്റിയ ഓര്‍മ്മ.
ഒരു ദീര്‍ഘ നിശ്വാസം.

നിശബ്ദം

2008-11-20T11:13:00.004+05:30

നിലച്ച ഘടികാരം
നിലത്തിറക്കിയ കൊടിമരം
തുരുമ്പുവീണ താക്കോല്‍
തന്ത്രിപൊട്ടിയ വയലിന്‍
ആളൊഴിഞ്ഞ കടവ്
പായല്‍ പിടിച്ച ഒതുക്കുകല്ല്
പാട്ടുനിലച്ച ഗ്രാമഫോണ്‍
കട്ടപിടിച്ച കണ്‍മഷി
ലെന്‍സ് പൊട്ടിയ ക്യാമറ

മകള്‍.

2008-11-17T16:44:00.000+05:30

അച്ഛനെ വിരൽത്തുമ്പിലിട്ടു കറക്കുന്നവൾ

അനിയനെ മടിയിലിരുത്തി അമ്മയാകുന്നവൾ

അമ്മയെ ചോദ്യം ചോദിച്ചു കുഴക്കുന്നവൾ

അവിചാരിതം.

2008-11-15T15:54:00.002+05:30

ആ കൈകള്‍ക്ക് അടുത്തായി ഈ “കുഞ്ചലം/തൊങ്ങല്‍” കിടന്നപ്പോള്‍ തോന്നിയതാണ്
ഈ ദീപശിഖ.
അല്പം ഒന്നു കൈകളിലേക്ക് ചേര്‍ത്തുവച്ചു ക്ലിക്കി.

യാത്രിയോം കൃപ്യാ ധ്യാന്‍ ധേ..

2008-11-15T15:49:00.001+05:30

“തിരുവനന്തപുരം സെ ചല്‍കര്‍ ചെന്നൈ തക് ജാനേ വാലി
ഗാഡീ നമ്പര്‍ ദോ ശൂന്യ ചെന്നൈ എക്സ്പ്രസ്സ്
തോഡീ ഹീ ദേര്‍ മേം പ്ലാറ്റ്ഫോം നമ്പര്‍ തീന്‍ സേ റവാനാ ഹോഗി”

അമ്മ.

2008-11-13T00:11:00.002+05:30

കുഞ്ഞും.

ഫോട്ടോഗ്രാഫര്‍

2008-11-09T20:03:00.000+05:30

എന്റെ സ്വകാര്യ സന്തോഷങ്ങളില്‍ ഒന്നാണ്‌ ഈ ചിത്രം

ഇത് അനില്‍ കുമാര്‍.
ഫോട്ടോഗ്രഫര്‍.
കേരളത്തിലെ വിലയും തിരക്കും പിടിച്ച അഡ്‌വര്‍ടൈസിങ് ഫോട്ടോഗ്രഫര്‍.
ട്രാന്‍സ്പരന്‍സി എന്ന ഫോര്‍മാറ്റില്‍ നിന്നും കേരളത്തിലെ അഡ്‌വര്‍ടൈസിങ് / ഇന്റസ്ട്രിയല്‍ ഫോട്ടോഗ്രഫിയെ കൈപിടിച്ച് ഡിജിറ്റല്‍ ഫ്രെയിമുകളിലേക്ക് കയറ്റിയതില്‍ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പങ്ക് വളരെ വലുതാണ്.

കൊല്ലത്ത് കൊപ്പാറയില്‍ നിന്നും വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പ് കൊച്ചിയുടെ പരസ്യഹൃദയത്തിലേക്ക് തന്റേതായ ക്ലിക്കുകളുമായി കുടിയേറിയ അനില്‍ ഇന്ന് സൌത്ത് ഇന്ത്യയില്‍ തന്നെ അറിയപ്പെടുന്ന “ക്ലിക്ക്“ ആണ്.
ഇന്ന് കേരളത്തില്‍ മഷിപുരണ്ടെത്തുന്ന പരസ്യചിത്രങ്ങളില്‍ ഭൂരിഭാഗവും അനിലിന്റെ റെറ്റിനയില്‍ പതിഞ്ഞതുതന്നെയാണ്, ജൂവലറി / ടെക്സ്റ്റൈല്‍ ആയാലും ടൂറിസം ആയാലും ബില്‍ഡേര്‍സ് ആയാലും (മാതര്‍ ബില്‍ഡേര്‍സിന്റെ ചിത്രങ്ങള്‍ എന്റെ ഇഷ്ടചിത്രങ്ങളാണ്‍).
ഒരു കുഞ്ഞുചിരിയോടെ അല്ലാതെ ഈ വ്യക്തിയെ കാണാന്‍ കിട്ടാറില്ല.
കൊച്ചിയിലെ ആഡ്‌മാന്‍സ് ക്രൌഡില്‍ ഇത്രയും സ്വീകാര്യതയുള്ള വ്യക്തി വേറേ ഉണ്ടോ എന്നു സംശയമാണ്.

അനിലിനോടൊപ്പം ഒരുപാട് യാത്ര ചെയ്യാനുള്ള അവസരങ്ങള്‍ കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്.
ഭൂമികുലുങ്ങിതകര്‍ന്നു കിടന്ന ഗുജറാത്തിലെ ഭുജ് മുതല്‍ ഇങ്ങു വണ്ടന്‍‌മേട്ടിലെ ഏലത്തോട്ടങ്ങളിവരെ. ഓരോ യാത്രയും ഓരോ അനുഭവങ്ങളാണ്. ഈ യാത്രകള്‍ പ്രഫഷണല്‍ ബന്ധങ്ങളെ അതിനും അപ്പുറം ആഴമുള്ള ഒരു സൌഹൃദത്തിലേക്ക് വഴിമാറ്റി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ക്യാമറകളില്‍ തുടക്കക്കാരനുപയോഗിക്കാനാവുന്ന ഒരു ചെറിയ ക്യാമറ പണ്ട് “ഫുള്ളി ലോഡഡ്” ആയിട്ട് എനിക്ക് യാത്രയിലുടനീളം കിട്ടുമായിരുന്നു. എന്റെ പഴയ പോയിന്റ് ആന്റ് ഷൂട്ട് ഡിജിറ്റല്‍ ക്യാമറയും ഒരു പരിധിവരെ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ സമ്മാനമാണ്.
ഒരു തെര്‍മോകൂളിന്റെ പീസുവച്ച് പ്രകാശത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന പഴയ ചെറിയ വിദ്യ മുതല്‍ പല പുതിയ ഡിജിറ്റല്‍ ടെക്നിക്കലുകളും ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കയ്യില്‍ നിന്നും തിരിച്ചറിയാനായിട്ടുണ്ട്. (പക്ഷെ അതു ചെയ്യാനുള്ള തിരിച്ചറിവ് എനിക്കില്ലാതായി പോയി :)

ഫോട്ടോഗ്രഫിയിലെ ബാലപാഠങ്ങള്‍ ചോദ്യമില്ലാതെ തന്നെ എനിക്കൊരുപാട് പറഞ്ഞു തന്നിട്ടുണ്ട് അനില്‍. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഈ ചിത്രം അദ്ദേഹത്തിനുള്ള ഡെഡിക്കേഷന്‍.

വീട്ടുകാരും വിരുന്നുകാരും

2008-11-07T09:04:00.005+05:30

വീട്ടുകാരും വിളിക്കാതെത്തിയ വിരുന്നുകാരും തീന്‍മേശയ്ക്കരുകില്‍.

അമല്‍ നീരദ്

2008-11-03T16:26:00.007+05:30

വ്യത്യസ്തമായ ഫ്രെയിമുകളിലൂടെ കാഴ്ചകള്‍ ഒരുക്കുന്നവന്‍.
മഹാരാജാസിന്റേയും, രാംഗോപാല്‍ വര്‍മ്മയുടെ ഫാക്ടറിയുടെയും ഉത്പന്നം.
ബിഗ്-ബിയ്ക്കു ശേഷം ഇപ്പോള്‍ സാഗര്‍ ഏലിയാസ് ജാക്കിയെ റീലോഡ് ചെയ്യുന്ന ക്രാഫ്റ്റില്‍.

(പാലക്കാട് ഒരു പരസ്യചിത്രീകരണത്തിനു ഞങ്ങള്‍ ഒത്തുകൂടിയപ്പോള്‍ എന്റെ ക്യാമറയില്‍ കയറികൂടിയ ചിത്രങ്ങളില്‍ ചിലത്)

കച്ചവടക്കാര്‍

2008-10-20T09:01:00.005+05:30

ഒന്ന് ഭക്തിയുടെയും മറ്റൊന്ന് ഊരുചുറ്റലിന്റേയും വഴിക്ക് കണ്ടത്.

ചെങ്ങറ - നേര്‍ക്കാഴ്ചകള്‍

2008-09-02T12:05:00.003+05:30

മണ്ണിനായ് മണ്ണിന്റെ മക്കള്‍ നടത്തുന്ന ഐതിഹാസിക സമരത്തിന്റെ നിറം വറ്റിയ നേര്‍ചിത്രങ്ങള്‍ - ചെങ്ങറയില്‍ നിന്ന് ശ്രീ. അജിലാല്‍ പകര്‍ത്തിയത്

കൂടുതല്‍ ചിത്രങ്ങളുള്ള അജിലാലിന്റെ “നിറങ്ങളില്‍ സെപിയ” എന്ന ബ്ബോഗ്ഗ് സന്ദര്‍ശിക്കാന്‍ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക

സന്ധ്യകളില്‍ സംഭവിക്കുന്നത്

2008-07-21T15:01:00.000+05:30

ഇവര്‍ കുറേ നേരം ഒരാകാശത്തില്‍ പറന്നു നടന്നു.
ഒരാള്‍ വിടചൊല്ലി ചില്ലയിലെ കൂട്ടിലേക്ക് തിരികെ പോകുന്നു.
മറ്റൊരാള്‍ ചരടുപൊട്ടി ദൂരെ ഏതെങ്കിലും ചില്ലയില്‍ കുരുങ്ങും.
രണ്ടും ഒരര്‍ത്ഥത്തില്‍ ചേക്കേറല്‍ തന്നെ.
കാരണം സന്ധ്യയിലാണ് രണ്ടും സംഭവിക്കാറുള്ളത്.

ചെന്നൈ, 18 ജൂലായ് 2008, മറീനാ ബീച്ചിലെ സന്ധ്യ.

താതശോകം

2008-06-16T08:42:00.001+05:30

മധ്യപ്രദേശിലെ ഷഹ്ദോള്‍ ജില്ലയില്‍ നിന്നും ഒളിച്ചോടിയ രാമധര്‍ സാഹുവിനെ തേടിവന്ന പിതാവ് നാഥുലാല്‍ സാഹു എറണാകുളം നോര്‍ത്ത് സ്റ്റേഷന്റെ ഫ്ലൈഓവറില്‍ ഒട്ടിച്ചുപോയ നോട്ടീസാണിത്.
ഈ രാമധര്‍ സാഹുവിനെ പോലെ ഒരാളെ കേരളത്തില്‍ കണ്ടു എന്നോ മറ്റോ ഉള്ള ഇന്‍ഫര്‍മേഷന്‍ കിട്ടി പാഞ്ഞുവന്നതാണ് ആ പാവം പിതാവ്.
രണ്ടുമാസങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പ് പത്രങ്ങളില്‍ അത്രവലിയ പ്രാധാന്യം ഒന്നും ഇല്ലാതെ തന്നെ ഈ പിതാവിന്റെ വരവിനെ കുറിച്ചും ഒക്കെ എഴുതിയിരുന്നു. അതിനുശേഷമുള്ള വാ‍ര്‍ത്തകളില്‍ ഒന്നും ഞാന്‍ ഇതിനെ കുറിച്ച് വായിച്ചിട്ടില്ല (വാര്‍ത്ത വന്നിട്ടുണ്ടാവാം!). എന്റെ ഓര്‍മ്മകളില്‍ വിടവുകളും ഉണ്ടാകാം.

പക്ഷെ ഈ അടുത്ത കാലത്ത് ഇതു കണ്ടപ്പോള്‍ കണ്ണീരിന്റെ തുരുമ്പുള്ള, പ്രതീക്ഷയുടെ മാറ്റെഴുത്തിന്റെ മഷിനനവുള്ള ഈ നോട്ടീസ് ലെന്‍സില്‍ എന്നപോലെ നെഞ്ചിലേക്കും ഒരു നിമിഷം കയറി.

താളമില്ലാത്ത നിശബ്ദത

2008-05-06T22:10:00.000+05:30

അമ്മന്‍‌കുടം കരകമെടുപ്പിനെത്തുന്നവഴിയില്‍, തിരുനെല്‍‌വേലിയില്‍ നിന്നും വന്ന കുംഭനൃത്തക്കാരികള്‍ ഉച്ചവെയിലില്‍ വിയര്‍ത്തൊഴുകുമ്പോള്‍ ഇവരും ഒന്നുവിശ്രമിക്കും.
പഴയകാല തമിഴ് ഗാനങ്ങളെ നാദസ്വരത്തിലും തകിലിലുമായി മുന്നു ദിവസത്തോളം നാടിന്റെ ശബ്ദവീചികളില്‍ ലയിച്ചുകിടത്തുന്നവരാണ് ഇവര്‍. രാത്രിയില്‍ മുത്തുമാരിയമ്മമാര്‍ക്ക് നേര്‍ച്ചയായി ചൂരല്‍ കുത്തിനടക്കുന്നവര്‍ക്ക് മുന്നിലും ഈ സംഘം ഉണ്ടാകും. അപ്പോള്‍ ഒരു മുറുകിയ താളമാകും ഇവര്‍ക്ക്.

എന്നും നിറങ്ങള്‍ക്കും ദൈവങ്ങള്‍ക്കും ഉത്സവങ്ങള്‍ക്കും ഒപ്പം രാഗവും താളവുമായി നീങ്ങിയിട്ടും സ്വന്തം ജീവിതത്തിനു താളം കിട്ടാതെ ഇടറുന്ന ഒരുപാടുപേര്‍ ഉണ്ടാകും ഈ കൂട്ടരില്‍.
താളം മുറുകുമ്പോള്‍ എല്ലാം മറക്കുന്ന ഇവരുടെ ഒക്കെ മുഖത്ത് വിയര്‍പ്പ് തെറിക്കുന്ന ഉന്മാദം കണ്ടിട്ടുണ്ട്. താളമിറങ്ങുമ്പോള്‍ അത് വീണ്ടും ജീവിതത്തിലേക്കാണ് എന്ന ഭയവും.

എഴുതിവയ്പ്പുകളില്ലാതെ..

2008-04-15T17:20:00.000+05:30

പേരും നാളും ഒന്നുമില്ലാതെ മരിച്ചുപോയ ഏതോ ഒരു അഞ്ജാതന്റെ ശവകുടീരം.
ഇത് കണ്ട സ്ഥലവുമായി ചേര്‍ത്തുവച്ചു നോക്കുമ്പോഴാണ് അങ്ങനെ ഒരു പ്രസ്ഥാവന പറയാന്‍ തോന്നിയത്. കൊടൈക്കനാലില്‍ “ഗ്രീന്‍ വാലി വ്യു” (പഴയ സൂയിസൈഡ് പോയന്റ്) ലേക്ക് എത്തുന്നതിനു തൊട്ടു മുന്‍പ് വഴിവക്കില്‍. ഒരാള്‍പൊക്കമെത്തുന്ന പുറം പോക്കില്‍, ഈ കുടീരത്തിനും താഴെയായി മണ്‍‌തിട്ട തീരുന്നു. പിന്നെ വീതികുറഞ്ഞ റോഡാണ്.ആള്‍ താമസമില്ലാത്ത, സഞ്ചാരികള്‍ മാത്രം യാത്രചെയ്യുന്ന ആ സ്ഥലത്തെ വഴിവക്കിലെ പുറം പോക്കില്‍ ഇങ്ങനെ അന്ത്യവിശ്രമം കൊള്ളുന്നയാളെ ഒരു അജ്ഞാതനായി കാണാനാണ് കാഴ്ച പറയുന്നത്. പക്ഷെ ഇതൊന്നുമായിരിക്കില്ല യാഥാര്‍ത്ഥ്യം.

ആരോ ഇട്ടുകൊടുത്ത മാല കരിഞ്ഞമര്‍ന്നു തുടങ്ങി. കുറേ കാലം കഴിയുമ്പോള്‍ ആ മരക്കുരിശും നിലം പൊത്തും. ആ സിമന്റു തിട്ട തന്നെ മണ്ണിന്റെ അടിയിലാകും.

അതിനു മുന്‍പ് ആ അജ്ഞാതനു ഈ അജ്ഞാതന്റെ ആദരാഞ്ജലികള്‍.

സുകൃതം ചെയ്തവന്‍

2008-03-20T11:32:00.000+05:30

തള്ളത്തടിവിട്ട്‍ ഒരു പൊങ്ങുതടിപോലെ
ആടി ഉലഞ്ഞ് അഴുകിപ്പൊട്ടി അടിത്തട്ടിലേക്ക് പോകും.

പാവം ചിലതൊക്കെ നിലത്തുവീണ് നടുവ് തല്ലിയോ പൊട്ടിച്ചിതറിയോ തീരും.
ഇവന്‍ സുകൃതം ചെയ്തവനാ..

ഒപ്പം നടന്നുകയറുമ്പോള്‍

2008-03-14T12:01:00.000+05:30

ചെറിയ ചോദ്യങ്ങളുടേയും അതിലും ചെറിയ ഉത്തര‍ങ്ങളുടേയും ഒപ്പം ഒരു ചെറു നടത്തം.
അവധികളുടെ ഇടവേളകള്‍ ഒരുമിച്ചു മുട്ടുമ്പോള്‍ മാത്രം ഉരുത്തിരിയുന്ന ചില നിമിഷങ്ങളില്‍ ഒന്ന്.
കൊച്ചുവര്‍ത്താനങ്ങള്‍ക്കും അവളുടെ അനിവലിയഛനും ഒപ്പം കല്യാണി.
‍

വീണ്ടും ഒരു വാതില്‍

2008-03-08T08:23:00.000+05:30

പോകുന്നവരൊക്കെ പടികയറിയാണ് പോയത്.
വന്നവരൊക്കെ പടി ഇറങ്ങിയും.
ഉച്ചവെയില്‍ പോലും ഉള്ളിലേക്ക് കയറും മുന്‍പ്
അല്‍പ്പനേരം അറച്ചു നില്‍ക്കും.

അമ്മമാര്‍ക്കിടയില്‍

2008-03-08T08:12:00.000+05:30

കടലമ്മ പോറ്റി വളര്‍ത്തുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിലെ ഇളമുറക്കാരനായ ഉണ്ണിയാണ് ഇവന്‍. മണല്‍ത്തരികള്‍ ഉടുതുണിയായണിഞ്ഞും, മണല്‍ വാരിത്തിന്നും, കക്കപെറുക്കിയും, തിരയോടു തൊട്ടുകളിച്ചും, ഇവന്‍ വളരും. ഒരു തിരപോലും ഇവനെ പേടിപ്പിക്കില്ല. ഒരു ഞണ്ടുപോലും ഇവന്റെ കുഞ്ഞിവിരലില്‍ ഇറുക്കില്ല. കടല്‍ അവനെ കളിപ്പിച്ചു വളര്‍ത്തുകയാണ്. മുതിരുമ്പോള്‍ കടലിന്റെ നെഞ്ചിലേറ്റി ഓളങ്ങളില്‍ താലോലിക്കാന്‍, മിണ്ടിയും പരഞ്ഞുമിരിക്കാന്‍.

പക്ഷെ അനിശ്ചിതത്വത്തിന്റെ ആഴക്കടല്‍ വിട്ടൊരു ജീവിതമടക്കമുള്ള ഒരുപാട് സ്വപ്നങ്ങള്‍ ഇവന്റെ പെറ്റമ്മ ഇവന്റെ പേരില്‍ നെയ്തു കൂട്ടുന്നുണ്ടാവും. പെറ്റമ്മയുടെയും പോറ്റമ്മയുടെയും ഇടയില്‍ കൌമാരം വരെ ഇവന്‍ മണലില്‍ കളിക്കട്ടെ. അവന്റെ കൊതി തീരട്ടെ.

ഇനി എന്റെ ഫോട്ടോ എടുക്ക് !

2008-03-04T10:40:00.000+05:30

ഒരിക്കല്‍ മൂന്നാറില്‍ നിന്നും തിരികെ ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ വെള്ളത്തൂവലില്‍ കണ്ടുകിട്ടിയതാണ് ഇവനെ. വെള്ളത്തൂവലില്‍ മലനിരയുടെ കറുത്ത ഞരംബുകള്‍ പോലെ താഴേക്കിറങ്ങിപോകുന്ന വലിയ പൈപ്പുകള്‍ ഉണ്ട്. പള്ളിവാസലില്‍ വൈദ്യുതി നിര്‍മ്മിക്കാന്‍ കൊണ്ടുപോകുന്ന വെളിച്ചത്തിന്റെ ജീവജലം. ഉച്ചവെയിലില്‍ അതിന്റെ പുറത്ത് കമിഴ്ന്നു കിടന്നാല്‍ നല്ല തണുപ്പാണ്. ഉള്ളില്‍ വൈദ്യുതിയുടെ ബീജം പാഞ്ഞൊഴുകുന്ന ശബ്ദം കേള്‍ക്കാനാകും.

ഇതുപോലുള്ള ചിത്രങ്ങള്‍ എടുത്തു കഴിഞ്ഞ് പിന്നേയും ചിലതൊക്കെ പകര്‍ത്തികൊണ്ടിരുന്നപ്പോള്‍ റോഡിന്റെ ഓരം ഇവന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. അടുത്തായി പഴകിയ ഒരു അലൂമിനിയം കുടവും. എന്റെ ചിത്രമെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അവന്‍ എന്റെ അടുത്തുവന്നിട്ട് വന്നു. എന്നോടു പറഞ്ഞു
“ഇനി എന്റെ ഫോട്ടോ എടുക്ക്!“
ആ വാക്കുകളില്‍ തമിഴ് ചുവ ഉണ്ടായിരുന്നോ എന്നുറപ്പില്ല.

അവന്റെ നിറം വറ്റിയ നെറ്റിയില്‍ എന്തോ തറച്ച പാടിന്റെ അസ്വസ്തത ഒഴിവാക്കാന്‍ ഞാന്‍ ബ്ലാക്ക് & വൈറ്റില്‍ തന്നെയാണ് ഈ ചിത്രം എടുത്തത്. അവന്റെ ചിരിയില്‍ ഒരു പാട് വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ ഉള്ളപ്പോള്‍ ലെന്‍സിലൂടെ പിക്സലുകള്‍ നിര്‍മ്മിക്കുന്ന വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ക്ക് എന്തു പ്രസക്തി?. ക്യാമറയിലെ ഡിസ്പ്ലേയില്‍ അവനുപടം കാണാന്‍ ആഗ്രഹം. ഞാന്‍ കാട്ടിക്കൊടുത്തു.
അവന്റെ വിരലുകള്‍ അറിയാതെ അവന്റെ നെറ്റിയിലേക്ക് നീണ്ടു.

പിന്നെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവന്‍ നടന്നു നീങ്ങി.

മൂന്നാറില്‍തന്നെ കണ്ട മറ്റൊരു മുഖം ഇവിടെ കാണാം.

മുഖങ്ങള്‍ # 05 വിട്ടുമാറാത്ത കര്‍ക്കിടം

2008-01-22T05:10:00.000+05:30

മഞ്ഞിന്റെ പുകമറ സൃഷ്ടിച്ച വഴിയിലേക്ക് ഉറ്റുനോക്കിയുള്ള നില്‍പ്പ് കണ്ടപ്പോള്‍ എന്റെ മനസിലേക്ക് കടന്നുവന്നത് ചന്ദ്രിക സോപ്പിന്റെ മണമായിരുന്നു. എന്റെ കുട്ടിക്കാലത്ത് ചന്ദ്രികാസോപ്പ് ഉപയോഗിക്കുന്ന, എനിക്കറിയാവുന്ന ഒരാള്‍ ഈ വേലപ്പന്‍ മാമന്‍ ആയിരുന്നു. ക്യാമറയുമായി അല്പം അടുത്തുനിന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ആ ഗന്ധത്തിനായി തിരഞ്ഞു. കിട്ടിയില്ല. ഞാന്‍ മുതിര്‍ന്നുപോയതുകൊണ്ടാവും എന്നു കരുതി പിന്നെയുള്ള തിരയല്‍ ഒഴിവാക്കി.

പണ്ട് ജോലി കഴിഞ്ഞുവരുമ്പോള്‍ മകള്‍ക്കായി കൊണ്ടുവരുമായിരുന്ന വാഴയ്ക്കയപ്പത്തിന്റെ (പഴം‌പൊരി) ഒരു പങ്ക് പിറ്റേന്നായാല്‍ പോലും എനിക്കായി എന്റെ വീട്ടില്‍ എത്തുമായിരുന്നു. ക്യാമറയുടെ ലെന്‍സിലൂടെ നോക്കുമ്പോള്‍ എണ്ണ പടര്‍ന്ന പേപ്പര്‍ പൊതി മനസില്‍ എവിടെയോ ഒന്നു ഉരഞ്ഞു. പിന്നെ ഞാന്‍ ഒന്നും ഓര്‍മ്മിച്ചെടുക്കാന്‍ നിന്നില്ല. ക്ഷീണിച്ച ആ ശരീരം താങ്ങി തളര്‍ന്ന ഒരു ഉന്നുവടി മതില്‍ ചാരി വിശ്രമിക്കുന്നതുപോലും കാണാതിരിയ്ക്കാന്‍ ഞാന്‍ ശ്രദ്ധയോടെ മുഖം തിരിച്ചു. വൃശ്ചികതണുപ്പിന്റെ പുകമറ തീരും മുന്‍പ് മെമ്മറി സ്റ്റിക്കിന്റെ ബാക്കിയുള്ള സ്ഥലത്ത് ഒരുപാടുചിത്രങ്ങള്‍ ക്ലിക്ക് ചെയ്തു സൂക്ഷിച്ചുവയ്ക്കാനുള്ള തിരക്കിലായിരുന്നു ഞാന്‍.

പക്ഷെ വൃശ്ചികമാസത്തിലും ചില ജീവിതങ്ങളില്‍ കര്‍ക്കിടകം വിട്ടുമാറാതെ കിടക്കുന്നത് എന്തേ എന്നൊരു ചോദ്യം അറിയാതെ മനസില്‍ വന്നുപോകുന്നു.

തിളക്കമില്ലാത്ത മുംബൈ #02 (തീര്‍ന്നു!)

2007-12-18T02:25:00.000+05:30

മുംബൈയുടെ സ്വന്തമാണ് വിഗ്നേശ്വരന്‍. മുംബൈയുടെ ഉത്സവം ഗണേശ ഉത്സവവും. വിനായകചതുര്‍ത്ഥിയോടനുബന്ധിച്ചു നടക്കുന്ന ഉത്സവത്തിനുവേണ്ടി വളരെ നാളുകള്‍ക്കു മുന്‍പുതന്നെ മുംബൈ തയ്യറെടുക്കുന്നു.

കച്ചവടക്കാര്‍ക്കും രാഷ്ടീയക്കാര്‍ക്കും ഒരു മുതലെടുപ്പിന്റെ വേദിയാണ് ഗണേശ‌ഉത്സവം. അതിന്റെ ആദ്യപടിയാണ് പ്ലാസ്റ്റിക് കവറുകളില്‍ കടകളില്‍ നിരന്നിരിക്കുന്ന ഗണപതി.
ഗണപതി ബപ്പ മോറിയ!

ജനബാഹുല്യമേറുമ്പോള്‍ കാലുകുത്താനുള്ള മണ്ണ് പോരാതെ വരുന്നു. ആകാശം മുട്ടുന്ന അടുക്കിവയ്പ്പ് ജീവിതത്തിനും എവിടെയൊക്കെയോ പരിധികളുണ്ടാകുന്നു. പ്രകൃതിയെ തോല്‍പ്പിക്കലാണ് പിന്നെ അടുത്തവഴി. കടലില്‍ മണ്ണിട്ട് ഭൂമിയാക്കുന്നു. അവിടെ കുടിവയ്പ്പ് നടത്തുന്നു. അവിടേയും അബരചുംബികള്‍ തങ്ങളുടെ കൂര്‍ച്ചുണ്ട് മുകളിലേക്കുയര്‍ത്തുന്നു. റീക്ലമേഷന്‍ എന്ന വാക്ക് മുംബൈക്കാര്‍ക്ക് വളരെ പരിചിതമാണ്. ബാന്ദ്രയിലെ റീക്ലമേഷന്‍ ലാന്റ് ആണ് ചിത്രത്തില്‍. ഒരു മുനമ്പില്‍ മണ്ണിട്ട് ഭൂമിവലുതാക്കുമ്പോള്‍ മറുവശത്തുകൂടി പാലം കെട്ടി ഒന്നിപ്പിക്കുന്നു. കൈകള്‍ കോര്‍ത്ത് കടലിനെ തോല്‍പ്പിക്കുന്നു. നവി മുംബൈ ഒക്കെ ഇത്തരത്തില്‍ വളര്‍ന്നതാണ് എന്നാണ് ടാക്സിക്കാരില്‍ നിന്നുള്ള കേട്ടറിവ്.

കൌതുകമുണത്തുന്ന കാഴ്ചയാണിത്. എല്ലാ റിക്ഷാകളിലും തൊട്ടാല്‍ പൊട്ടുന്ന ബോംബുപോലെയാണ് ട്രിപ്പ് മീറ്റര്‍ ഘടിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. ചില റിക്കുകളില്‍ അതിനേക്കാള്‍ വേഗത്തില്‍ ഓടുന്ന ട്രിപ്പ് മീറ്ററുകള്‍ ആണ്. അതോര്‍ക്കുമ്പോള്‍ അങ്ങനെ എഴുതി ഒട്ടിക്കുന്നതില്‍ അതിശയമില്ല. എങ്കിലും കൊച്ചിയുടെ അത്രയും ഭയാനകമായ ബോംബല്ല മുംബൈ മീറ്ററുകള്‍.

വെസ്റ്റ് ബാന്ദ്രയിലെ ലിങ്കിങ് റോഡ് ആണിത്. ഇന്ത്യയുടെ പുതിയൊരു സംസ്കാരം ഇവിടെ മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി പരസ്പരം കവിള്‍ മിനുക്കുന്നു. കെ എഫ് സി യും മക്‍ഡോണള്‍ഡ്സും. അവിടേയും ഇവിടേയും ഇരിക്കുന്നവര്‍ക്ക് പരസ്പരം കാണാം.

മുകളില്‍ പറഞ്ഞ രണ്ടു സംസ്കാരവും മുഖം തിരിക്കുന്നത് എന്നും ഇവര്‍ക്കു നേരേയാണ്.
അടുത്ത ഇന്ത്യന്‍ തലമുറയിലെ തന്നെ രണ്ടുമുഖങ്ങളില്‍ ഒന്നിനെ ഒക്കത്തും ഒന്നിനെ ഒപ്പവും കൂട്ടി കെ എഫ് സിയുടെ മുന്നില്‍ കൈനീട്ടുന്ന സ്ത്രീ. അതിന്റെ മുന്നിലെ കെ എഫ് സിയുടെ കോര്‍പ്പറേറ്റ് നിറമായ മഞ്ഞയും ചുവപ്പും ടൈലുകള്‍ പാകിയ നടപ്പാതയില്‍ പോലും കൈനീട്ടാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ഇവര്‍ക്ക് നിരസിച്ചിരിക്കുന്നു. അവരുടെ കൈകള്‍ക്കും കണ്ണുകള്‍ക്കും നേരേ സെക്കൂരിറ്റിക്കാരന്റെ മുളവടികള്‍ നീണ്ടു ചെല്ലുന്നു.

തങ്ങള്‍ക്കെതിരെ വടിയോങ്ങുന്നവര്‍ക്കെതിരെ ആ അമ്മ മുഖം തിരിച്ചപ്പോഴും തനിക്ക് മനസിലാകാത്ത സംസ്കാരത്തെ തനിക്കു പാകമാകത്ത ഉടുപ്പിന്റെ ഉള്ളില്‍ പകയോടെ നോക്കി നില്‍ക്കുന്ന ആ കുഞ്ഞന്‍ വളര്‍ന്നുവരുന്നത് ജീവിക്കാനുള്ള ഒരു ചെറുത്തുനില്‍പ്പിന്റെ നിഴലിലാണ്. ഇന്നത്തെ മുംബൈ അവനെ എന്താക്കും എന്ന് ചിന്തിക്കുക അസാദ്ധ്യം. അവന്റെ തിളക്കം വറ്റിയ കണ്ണുകള്‍ക്ക് മുന്നില്‍ എന്റെ മുംബൈ കാഴ്ചകള്‍ അവസാനിക്കുകയാണ്.

നന്ദി.

(തിളക്കമില്ലാത്ത മുംബൈ #01 ഇവിടെ കാണാം)

തിളക്കമില്ലാത്ത മുംബൈ #01

2007-12-03T23:55:00.000+05:30

കണ്ടാല്‍ തീരാത്തതാണ് മുംബൈ. നരിമാന്‍ പോയിന്റും കൊളാബയും മറൈന്‍ ഡ്രൈവും ഒക്കെയായ നഗരചിത്രത്തിന്റെ തിളക്കത്തിനും ജൂഹുവിന്റെ വിശാലതയ്ക്കും അപ്പുറമാണ് മുംബൈ ‘ജീവിക്കുന്നത്’. അതു കാണാന്‍ എന്റെ ഈ രണ്ടുകണ്ണും പിന്നെ ഡിജിറ്റല്‍ ലെന്‍സ് വച്ച മൂന്നാമത്തെ കണ്ണും പോരാ.

എങ്കിലും പലപ്പോഴായി കണ്ടതില്‍ നിറമധികം ഇല്ലാത്തതിന്റെ നേരേ മാത്രം ലെന്‍സ് തിരിക്കാന്തോന്നി. അതില്‍ ചിലതൊക്കെ ഇവിടെ പതിക്കാം.

രാത്രിയാണ് മുംബൈയുടെ ജീവന്‍. (പണ്ടൊക്കെ കൂടുതലും ജീവനെടുക്കലായിരുന്നു). രാത്രിയുടെ ജീവനും അതിന്റെ മിടിപ്പും എന്നു പറയുന്നത് മഞ്ഞത്തൊപ്പിവച്ച കറുത്ത ഫിയറ്റ് ടാക്സികളും‍.
ലോണ്‍‌ലി പ്ലാനറ്റുകാരുടെ “ഇന്ത്യ” എന്ന പുസ്തകത്തില്‍ അവര്‍ പലപ്പോഴും ഇന്ത്യയുടെ ഐക്കണായി അലഞ്ഞുനടക്കുന്ന ‘സ്വാമി’ മാരെ കാണിക്കും പോലെ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ഐക്കണ്‍ ആണ് ഈ ടാക്സികള്‍.
ഉള്ളില്‍ ഒരുപാട് പ്ലാസ്റ്റിക് പൂക്കളൊക്കെ നിരത്തിവച്ച ഫീയറ്റുകളില്‍ വിലകുറഞ്ഞ പൌഡറിന്റേയും സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളുടെയും ഗന്ധം തടവുകിടക്കുന്നുണ്ടാവും എപ്പോഴും. പിന്നിലെ ഗ്ലാസില്‍ അത് ഓടി നടക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങള്‍ എഴുതിവച്ചിരിക്കും, നവി മുംബൈ - പന്‍‌വേല്‍ - താനെ - ദാദര്‍ എന്നിങ്ങനെ.
നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ഫിയറ്റുകള്‍ ഒരു കാണാക്കനിയായി മാറുമ്പോള്‍ മുംബൈയില്‍ മാത്രം എങ്ങനെ വരുന്നു ഇത്രയും ഫിയറ്റുകാറുകള്‍ എന്ന് പലപ്പോഴും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. തെരുവുപിള്ളേര്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ കാണുന്ന മുംബൈ ഐക്കണ്‍ ഫിയറ്റു കാര്‍ തന്നെ!

മുംബൈ തെരുവുകളിലെ ജൂസു ഗ്ലാസുകളില്‍ പൊട്ടിവീണ് തണുപ്പാകാന്‍ തയ്യാറായി ധാരാവിയുടെ തെരുവില്‍ തണുത്തുറഞ്ഞ സൈക്കിളില്‍ ഇരിക്കുന്നവന്‍. പുറം ലോകം അറീയുന്ന അധോലോക സിനിമാ ഡയലോഗുകള്‍ക്കും അപ്പുറം ഒരു വലിയ ലെതര്‍ മാര്‍ക്കറ്റ്കൂടിയാണ് ധാരാവി. ഏത് ബ്രാന്റായാലും ലുക്കിലും ക്വാളിറ്റിയിലും അതിനെ വെല്ലുന്ന ഡ്യൂപ്ലിക്കേറ്റ് ഇവിടെ ലഭിക്കും. നമുക്ക് ഇഷ്ടമായ ഒരു ബാഗിനു അവര്‍ ആദ്യം 2000 രൂപാ എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ നമ്മള്‍ 700 പറയണം ഒടുവില്‍ 800 നോ 900 നോ വാങ്ങി പോരാം. അതിനേ കാളും താഴ്ന്ന വിലയില്‍ വാങ്ങുന്ന മിടുക്കന്മാരും ഉണ്ട്. ധാരാവിയുടെ പകല്‍-സന്ധ്യ ജീവിതത്തില്‍ മാത്രമാണ് ഈ തുകല്‍ വ്യാപാരം. രാത്രി ധാരാവിക്കു മറ്റൊരു രൂപമാണ്.

നിയോണ്‍ ലൈറ്റുകള്‍ ആണ് മുംബൈയുടെ രാത്രിവരകള്‍. മഴയുള്ള രാത്രിയില്‍ കാറിനുള്ളില്‍ കുറച്ചു സമയം ക്യാമറ ഷട്ടര്‍തുറന്നുവച്ചെടുത്തത്. എന്റെ കയ്യുടെയും കാറിന്റേയും കുലുക്കം ആ വരകളില്‍ തിരിച്ചറിയാം. മഴയെ കുറിച്ച് പറയാന്‍ മറന്നു, ഒരുമണിക്കൂര്‍ തുടര്‍ച്ചയായി മഴപെയ്താല്‍ മുംബൈക്കാരുടെ മനസു പിടയും.

മുംബൈയുടെ നഗര പടത്തില്‍ നിന്നും മായ്ച്ചുകളയാനാകാത്ത ഒന്നാണ് ജുഗ്ഗികള്‍. പ്ലാസ്റ്റിക് ഷീറ്റും കല്ലും മണ്ണും കൊണ്ടു വെയിലും മഴയും തടുത്ത് ഒരു സമൂഹം ഇവിടെ ഇവിടെ തഴച്ചുവളരുന്നു. മാഹിമിലും ജൂഹുവിലും ധാരാവിയിലും ദാദറിലും എന്നു വേണ്ട, വിമാനതാവളത്തിന്റെ ചുറ്റുമതിലിനോട് ചേര്‍ന്നു തന്നെ ഈ കുടിലുകള്‍ കാണാം. മേല്‍ക്കാണുന്ന ചിത്രം ബാന്ദ്രയിലേതാണ്. മുംബൈയുടെ നഗര ജീവിതത്തില്‍ ഈ സമൂഹത്തിലെ പൌരന്മാരുടെ പങ്ക് വളരെ വലുതാണ്.

കാറിന്റെ വിന്റോയിലേക്ക് നീങ്ങിവരുന്ന നിറമുള്ള പുക്കളും അതിന്റെ പിന്നില്‍ നിറം വറ്റിയ മുഖവും കാണാം. നമ്മള്‍ വെറുതെ ആ പൂവിലേക്ക് നോക്കിയാല്‍ ആ മുഖത്ത് പ്രതീക്ഷയുടെ നിറം ഒരു നിമിഷം പടരും. ട്രാഫിക് ഐലന്റുകളില്‍ ഇത്തരം പ്രതീക്ഷയുടെ കച്ചവടം വളരെ ശക്തമാണ്. പുക്കളായും ദൈവങ്ങളായും ദേശീയ പതാകയായും ഒക്കെ.

ഉച്ചത്തില്‍ സംഗീതവും ബഹളങ്ങളും ഒക്കെ ഉയരുന്ന സ്പോര്‍ട്സ് ബാറുകളും പബ്ബുകളും മുന്തിയ ഭക്ഷണശാലകളും ഒക്കെ മാറ്റി നിര്‍ത്തിയാല്‍ ഇതുപോലെയുള്ള വൃത്തിയും വെടിപ്പും ഉള്ള ചെറുകിട ഭക്ഷണശാലകള്‍ ഒരുപാടുണ്ട്. ഇത് ചര്‍ച്ച് ഗേറ്റിനടുത്ത് വീര്‍ നരിമാന്‍ റോഡിലുള്ള ‘സ്റ്റേഡിയം’ എന്ന ഇറാനിയന്‍ റെസ്റ്റോറന്റിലെ തീന്‍ മേശയാണ്. ബ്രഡും ബണ്ണും, നന്നായി പൊടിച്ചിട്ട ചിക്കനും ഗ്രീന്‍ പീസും ചേര്‍ത്തുള്ള കറിയും. ബ്രേക്ക് ഫാസ്റ്റിനും ലഞ്ചിനും ഇടയ്ക്കുള്ള സമയം. (മൊബൈലില്‍ എടുത്ത ചിത്രമാണ്). ബ്രഡ് ആ എരിവുള്ള കറിയില്‍ മുക്കി നാവിലേക്ക് വയ്ക്കു. കഴിച്ചു കഴിയുമ്പോള്‍ യാത്ര തുടരാന്‍ തോന്നിയാല്‍ തുടരാം..

ശൂ.... എന്ന ശബ്ദം.

2007-11-28T01:40:00.000+05:30

ഉറവകള്‍ ഏതൊക്കെയോ വരണ്ടു.
നീരൊഴുക്ക് നിലച്ചു.
ഏച്ചുകെട്ടിയിരിക്കുന്ന ടാപ്പ് തുറന്നാല്‍
ശൂ എന്ന ശബ്ദം മാത്രം.

കുറിപ്പ് : മേല്‍ പറഞ്ഞതുമായി ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതോ മരിച്ചതോ ആയ എന്റെ ബ്ലോഗുകളുമായി സാദൃശ്യം തോന്നുന്നെങ്കില്‍ അത് യാദൃച്ഛികമല്ല, സത്യം തന്നെയാണ്.

മുഖങ്ങള്‍ #04 സൈക്കിളിനൊപ്പം!

2007-10-31T12:40:00.000+05:30

സദാശിവന്‍ എന്നാണ് ശരിക്കുള്ള പേര്. പക്ഷെ അങ്ങനെ പറഞ്ഞാല്‍ ഞങ്ങളുടെ നാട്ടില്‍ പലര്‍ക്കും അറിയില്ല. ഞങ്ങള്‍ക്കൊരു വിളിപ്പേരുണ്ട്. അത് ഞങ്ങള്‍ ഇഷ്ടത്തോടെ വിളിക്കുന്നതാണ്. ഞങ്ങള്‍ നെടുമങ്ങാട്ടുകാര്‍ക്കുമാത്രം അവകാശപ്പെട്ട വിളിപ്പേരാണ്. അതുകൊണ്ട്തന്നെ പുറം ലോകം അവര്‍ വിളിക്കുന്ന ‘മേസ്തിരി‘ എന്നറിഞ്ഞാല്‍ മതി.

ഞാന്‍ കണ്ടുതുടങ്ങിയ കാലം മുതല്‍ ഈ മേസ്തിരിക്ക് ഒരു എക്സ്ട്രാ അവയവംപോലെ തന്നെ ഈ സൈക്കിള്‍ ഉണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ സൈക്കിള്‍ ഇല്ലാതെ ഒരു ചിത്രമെടുക്കുക എന്നത് എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അസാധ്യവും അപൂര്‍ണ്ണവുമായ ഒരു ക്ലിക്കായി പോകും. അതിന്റെ ഹാന്റിലില്‍ പിടിക്കാതെ നില്‍ക്കുക എന്നത് മേസ്തിരിക്കും ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാര്യമാണ്.

എന്റെ കുട്ടിക്കാലത്ത് ഞങ്ങടെ വീടിനു മുന്നിലുള്ള കയറ്റം (ഞങ്ങളുടെ ഭാഷയില്‍ ‘തേരി’) സൈക്കിളില്‍ ഇരുന്നു തന്നെ ചവിട്ടികയറുമായിരുന്നു മേസ്തിരി. തിരികെ വരുമ്പോള്‍ ആ ഇറക്കം സൈക്കിളിന്റെ ഹാന്റിലില്‍ ഒരു കൈവിട്ടും ചിലപ്പോള്‍ രണ്ടു കൈവിട്ടും മേസ്തിരി ഞങ്ങളുടെ ആരാധനാ പാത്രമാകും. ഇന്നും ആ പെര്‍ഫോര്‍മന്‍സിനു ഇളക്കമില്ല.

‘റേഡിയോ-കാലഘട്ടത്തില്‍’ ടെക്നിക്കലി വളരെ അപ്‌ഡേറ്റഡ് ആയിരുന്നു മേസ്തിരി. വിവിധഭാരതി കിട്ടുന്നില്ലെങ്കില്‍ അതിന്റെകാരണഭൂതമായി സര്‍ക്യൂട്ട് ബോര്‍ഡില്‍ ഇരുന്ന് ‘കിറുകിറുക്കണത്’ എന്താണെന്ന് മേസ്തിരിക്ക് അറിയാം. നന്നായി ചൂടാക്കിയാല്‍ സോള്‍ഡറിങ് അയണ്‍ എന്ന ആയുധത്തെ വെല്ലുന്ന ഉപകരണങ്ങള്‍ മേസ്തിരിയുടെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്നു അന്ന്. എത്ര ബുദ്ധിമുട്ടിയാലും ‘വിവിധഭാരതി‘ യില്‍ നിന്നും പാട്ടുവച്ചിട്ടേ മേസ്തിരിക്ക് വിശ്രമമുണ്ടാകൂ.
എന്തിലും സശയങ്ങള്‍ ചോദിച്ച് സ്വയം അപ്‌ഡേറ്റ് ചെയ്യുന്ന സ്വഭാവക്കാരന്‍. (അതിനു മുന്‍പ് തന്റെ ‘സ്വയം ശ്രമങ്ങളും‘ പരീക്ഷണങ്ങളും മുഴുവനും നടത്തിയിരിക്കും) അറിവിനോടുള്ള ദാഹമായിട്ടാണ് എനിക്ക് പലതും തോന്നിയിട്ടുള്ളത്.

ഞങ്ങള്‍ക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവനായ ഈ മനുഷ്യനെ അദ്ദേഹത്തിനു പ്രിയപ്പെട്ട സൈക്കിള്‍ അടക്കം ഞാന്‍ എന്റെ ബ്ലോഗ് ചുമരില്‍ പതിക്കുന്നു, സന്തോഷത്തോടെ!

ഊട്ടുപുരയുടെ നാലുകെട്ടില്‍.

2007-10-26T05:05:00.000+05:30

ആലപ്പുഴയില്‍ നിന്ന് ചേര്‍ത്തലയ്ക്കു വരുന്ന വഴിയില്‍ ഇടതുവശത്തായി കാണാം ട്രാവങ്കൂര്‍ പാലസ്.

ഇത് ഒരു പഴയ കൊട്ടാരമല്ല, ഒരു റെസ്റ്റോറന്റ് ആണ്.

പഴയ നാലുകെട്ടുപോലെ ഒന്നു പുതിയതായി ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നു. കുറേ കാലങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പ് അവിടെ പോയപ്പോള്‍ എടുത്ത ചിത്രങ്ങള്‍.

നടുമുറ്റം. ഇതിന്റെ ചുറ്റുമാണ് ആഹാരം കഴിക്കാനിരിക്കുന്ന ടേബിളുകള്‍ ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്.

അറ. ശരിക്കും അറ തന്നെ.

റോഡിന്റെ എതിരെയുള്ള വശത്തെ സോപാനം. ചുറ്റും ചെമ്പകങ്ങളും താഴെ ഓട്ടുരുളികളില്‍ പൊഴിഞ്ഞുവീണു കിടക്കുന്ന പൂക്കളും.

മൊത്തത്തില്‍ ഇവിടെ നിന്നും മനസുവിട്ടുവരാന്‍ കുറച്ചു സമയം എടുക്കുന്ന കാഴ്ചകള്‍ തന്നെയാണ്. അഞ്ചുവര്‍ഷം മുന്‍പ് ഇവിടെ ഒരു തുണിക്കടയുടെ പരസ്യം ഷൂട്ട് ചെയ്യാന്‍ പോയപ്പോള്‍ കണ്ടതുപോലെ തന്നെ ഇപ്പോഴും ഇത് മെയിന്റെയിന്‍ ചെയ്ത് നിലനിര്‍ത്തിയിരിക്കുന്നു.

ഇവിടെ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്ന ആഹാരത്തിന്റെ രുചിയും എടുത്തു പറയേണ്ടതു തന്നെ. പക്ഷെ മറ്റു ചില തീം റെസ്റ്റോറന്റുകള്‍ ചാര്‍ജ്ജ് ചെയ്യുന്നതു വച്ചു നോക്കുമ്പോള്‍ ഇവിടുത്തെ വില അമിതം എന്നു പറയാനാവില്ല. തിരുവനന്തപുരം - എറണാകുളം പോകുന്ന ഫോര്‍വീല്‍ യാത്രക്കാരാണ് അധികവും ഇരപിടിക്കാനെത്തുന്നത്.

വെള്ളാപ്പള്ളിയുടെ വകയാണ് ഈ സ്ഥാപനം എന്നാണ് അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞത്.

തലതിരിഞ്ഞ അന്ധത.

2007-09-10T23:32:00.000+05:30

തിരുവനന്തപുരം മൃഗശാലയിലെ തടാകത്തിന്റെ കരയില്‍ നില്‍ക്കുന്ന മുളംകൂട്ടമാണിത്.
(കുമാറിനു വട്ടായോ? പടം എടുത്ത് തലതിരിച്ച് പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നു. അതോ തലതിരിഞ്ഞോ?)

ഇല്ല, ഇതുവരെ തിരിഞ്ഞില്ല.

പക്ഷെ ഒരു കൂട്ടം ജീവനുകള്‍, അവര്‍ക്ക് കാഴ്ചയുണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ ഇങ്ങനെയാണ് ഈ കാഴ്ച കാണേണ്ടിവരുക.

അവരാണ് താഴെ കാണുന്നവര്‍. തലതിരിഞ്ഞ പകല്‍-കാഴ്ചകള്‍ കാണാതിരിക്കാന്‍ അവരുടെ കണ്ണുകളില്‍ ഇരുട്ടു തിരുകികൊടുത്തത് കരുതിക്കുട്ടിയായിരുന്നു എന്നു പറയാതെ വയ്യ.

മൃഗശാലയുടെ നടുവിലെ തടാകക്കരയിലെ മരങ്ങള്‍ ഇവരുടെ ഒരു വലിയ കോളനിയാണ്. കാഴ്ച്കള്‍ കാണാനെത്തുന്ന മനുഷ്യന്റെ തലയ്ക്കുമുകളില്‍, തലതിരിഞ്ഞ കാഴ്ചകള്‍ പോലും നിക്ഷേധിക്കപ്പെട്ടവര്‍.

പുലയമ്പാറയില്‍ പുലരുമ്പോള്‍

2007-08-31T23:42:00.000+05:30

പുലയമ്പാറ ചെറിയ ഒരു സ്ഥലമാണ്. നെല്ലിയാമ്പതിയിലെ നാട്ടുകാര്‍ക്ക് അത് അവരുടെ പട്ടണവും.

അഴിച്ചുവിട്ട കുറേ കന്നുകാലികള്‍, റോഡിന്റെ ഇരുവശവും വെറുതെ വെയില്‍ കൊണ്ടുകിടക്കുന്ന ജീപ്പുകള്‍. ചില്ലിട്ട അലമാരയില്‍ ആവിപറക്കുന്ന പുട്ട് ഇരിക്കുന്ന ചായക്കടകള്‍. അകലെ മഞ്ഞു വീണുകിടക്കുന്ന മലനിരകള്‍. ഒരു മലയോര ടൌണിനുവേണ്ടതെല്ലാം ഇവിടെ സിനിമയ്ക്ക് സെറ്റിട്ടതുപോലെയുണ്ട്.

ഐ റ്റി എല്‍ ഹോളീഡേ റിസോര്‍ട്ടില്‍ നിന്നാണെങ്കില്‍ കാട്ടിലെ ഈ റോഡിലൂടെ നാലഞ്ചു കിലോമീറ്റര്‍ നടക്കണം. റോഡിന്റെ ഇരുവശവും കണ്ണും കാതുമെറിഞ്ഞ് നടന്നാല്‍ ഒരുപാട് കാഴ്ചകളും ശബ്ദങ്ങളും മനസിലേക്ക് റെക്കോഡ് ചെയ്യാം. ഇടയ്ക്ക് റോഡ് ക്രോസ് ചെയ്ത് പോകുന്ന നീലഗിരി താര്‍ എന്ന വലിപ്പമുള്ള കോലാടുകളെ കാണാം. പുലരിവെയിലില്‍ അലസമായി കിടക്കുന്ന കുറുക്കന്മാരെ കാണാം. മരങ്ങളില്‍ മോണിങ് വാക്കിനിറങ്ങിയ കുരങ്ങന്മാരെ കാണാം. നെല്ലിയാമ്പതിയിലെ പ്രശസ്ഥമായ ഓറഞ്ചുതോട്ടം ഇതിനടുത്താണ്. പക്ഷെ അവിടെ ഇപ്പോള്‍ ഓറഞ്ചുകള്‍ അധികം ഇല്ല. ഓറഞ്ചുതോട്ടം എന്ന പേരുമാത്രമേയുള്ളു.

ഒരു മലയോര ടൌണ്‍ എന്ന് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ മനസിലോടി എത്തുന്ന ഇമേജറിയില്‍ മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുന്ന ഒരു കാഴ്ചയാണ് ചായക്കട. ആവിപറക്കുന്ന സമോവര്‍. ചില്ലലമാരിയിലെ ദോശ, പുട്ട്, നെയ്യപ്പം, പുഴുങ്ങിയ മുട്ട എന്നിവയാണ് ഇവിടുത്തെ ഹൈലൈറ്റ്സ്. പത്രംവായനയാണ് ഇവിടുത്തെ പ്രഭാതത്തിലെ പ്രധാന പരിപാടി. ഒരു പത്രം ഒരുപടു താളുകളായി ഒരുപാട് ആള്‍ക്കാര്‍ വായിക്കും. ഇത്തരത്തില്‍ ഒരു ചായക്കട പുലമ്പാറയില്‍ നമ്മളെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ട്.‍

ഈ ചെറിയ സ്ഥലത്തെ ചെറിയ കടയിലും പെപ്സിക്ക് ഇരിക്കാന്‍ ഒരു തണുത്ത ഫ്രിഡ്ജ് ഉണ്ട്. നമ്മള്‍ ആകമാനം ഉപഭോതൃസംസ്കാരത്തിന്റെ തണുപ്പിച്ചവഴികളില്‍ സുഖിച്ചു ജീവിക്കുന്നു എന്ന റിയാലിറ്റി മനസിലാകുന്നത് ഇത്തരം അപുര്‍വ്വ കാഴ്ചകളിലാ‍ണ്.

നെല്ലിയാമ്പതി നമ്മള്‍ കണ്ടുതീരുന്നില്ല. കേശവന്‍പാറയും, പോബ്‌സണ്‍ കമ്പനിയുടെ ജൈവകൃഷിതോട്ടവും അതിനിടയിലുടെ നടന്നു പോകുമ്പോള്‍ എത്തുന്ന മനോഹരമായ താഴ്വരകാഴ്ചകളും ഒക്കെയായി നെല്ലിയാമ്പതി നിരന്നു കിടക്കുന്നു. അതിനെ നോക്കി ഇടയ്ക്ക് വച്ച് മലയിറങ്ങുകയാണ് എന്റെ ഈ പോസ്റ്റ്. ഒപ്പം വന്ന എല്ലാവര്‍ക്കും നന്ദി.

നെല്ലിയാമ്പതി കാഴ്ചകള്‍ : ഒന്ന്, രണ്ട്.

നെല്ലിയാമ്പതികാഴ്ചകള്‍ - രണ്ടാം ദിവസം.

2007-07-30T22:17:00.000+05:30

അവിചാരിതമായ കാരണങ്ങളാല്‍ യാത്രയുടെ ഇടയ്ക്ക് നിന്നുപോയ വണ്ടി ഇതാ വീണ്ടും തള്ളി സ്റ്റാര്‍ട്ടാക്കിയിരിക്കുന്നു.

നമുക്കു മലകയറാം. പോത്തുണ്ടിയില്‍ നിന്നും നമ്മള്‍ 17 കിലോമിറ്റര്‍ താണ്ടി നമ്മള്‍ നെല്ലിയാമ്പതിയിലെത്തി. നമ്മളിപ്പോള്‍ സമുദ്ര നിരപ്പില്‍ നിന്നും 1572 മീറ്റര്‍ ഉയരെയാണ്. പാറി നടക്കുന്ന മഴമേഘങ്ങളുടെ താഴെയും. ഒന്ന് ഫ്രെഷ് ആയിട്ട് നമ്മള്‍ സീതാര്‍കുണ്ടിലേക്ക് പോകുന്നു. കരുണ പ്ലാന്റേഷന്റെ ഉള്ളിലാണ് സീതാര്‍കുണ്ട്. രാമനും സീതയും ലക്ഷണനും വനവാസകാലത്തു താമസിച്ചു എന്നാണ് ഐതീഹ്യം. അയോദ്ധ്യയില്‍ നിന്നും നടതള്ളിയപ്പോള്‍ ഇതുവരെ നടന്നെത്തിയോ എന്നു ചോദിച്ചാല്‍ ഒരുത്തരം ഉണ്ട്; വനവാസക്കാലത്ത് രാവണന്‍ തട്ടിക്കൊണ്ടു പോയത് ലങ്കയിലേക്കാണ്, അയോദ്ധ്യയില്‍ നിന്നും ലങ്കയിലേക്കുള്ള വഴി ഗൂഗിള്‍ എര്‍ത്തില്‍ നോക്കു. അതിന്റെ ഇടയ്കാണ് നെല്ലിയാമ്പതി.

സീതാര്‍കുണ്ടില്‍ നിന്നും നോക്കിയാല്‍ താഴെ പാലക്കാടും നെന്മാറയും കാണാം.

കാഴ്ചക്കാരെ ആനയിക്കാന്‍ നില്‍ക്കുന്ന ഈ ഒറ്റ മരം ഇവിടുത്തെ പ്രത്യേകതയാണ്.

മഞ്ഞുവീഴും മുന്‍പു നമുക്ക് തിരികെ റിസോര്‍ട്ടില്‍ എത്തണം. മഴക്കാലമായതുകൊണ്ട് വളരെ പെട്ടന്നെ കോടമഞ്ഞ് വന്നിറങ്ങും. പിന്നെ മഞ്ഞലൈറ്റില്‍ ആയാലും ഡ്രൈവിങ് എളുപ്പമല്ല.

കോടമഞ്ഞ് വളരെ വേഗം വരും. നമ്മുടെ മുന്നില്‍ എല്ലാം മറയ്ക്കും. പട്ടാപ്പകല്‍ ഇരുട്ടുണ്ടാക്കും. പിന്നെ ഞാന്‍ ഒന്നും ചെയ്തില്ല എന്നപോലെ അപ്രത്യക്ഷമാകും. ഞൊടിയിടയിലെ ഈ പ്രതിഭാസം നമ്മളെ അതിശയിപ്പിക്കും.

രാത്രിയില്‍ നമ്മള്‍ താമസിക്കുന്ന ഐ റ്റി എല്‍ ഹോളീഡാ റിസോര്‍ട്ടുകാര്‍ (ഇവിടെ വേറെ റിസോര്‍ട്ടുകള്‍ ഇല്ല, അല്പം മാറി ഹോം സ്റ്റേയും ബംഗ്ലാവുകളും അപൂര്‍വ്വം റിസോര്‍ട്ടുകളും ഉണ്ടാവും) നമുക്ക് കൂടിയിരുന്നു വര്‍ത്താനം പറയാന്‍, പാട്ടുപാടാന്‍, ആടാന്‍, ചൂടാകാന്‍ ഒക്കെ ക്യാമ്പ് ഫയര്‍ ശരിയാക്കി തരും, അവരുടെ പ്രോപ്പര്‍ട്ടിയില്‍തന്നെ. നമുക്ക് ആടാം പാടാം എല്ലാം മറക്കാം.

തീയുടെ ചൂടാറുമ്പോള്‍ മൂടിപ്പുതച്ച് കിടന്നുറങ്ങാം. പക്ഷെ രാവിലെ തന്നെ ഉണരണം. അതികാലത്ത് സൂര്യനെ നോക്കി നമുക്ക് കാട്ടിനുള്ളിലെ റോഡിലൂടെ നടക്കാം. ഓറഞ്ചു തോട്ടം വഴി പുലയന്‍പാറയിലേക്ക്.

ഗുഡ്‌നൈറ്റ്.

നെല്ലിയാമ്പതി ആദ്യ ഭാഗം ഇവിടെ കാണാം

ഞാന്‍ കണ്ട നെല്ലിയാമ്പതി #1

2007-06-14T12:01:00.000+05:30

ഒരു യാത്രാവിവരണ ചിത്രകഥ.

പാലക്കാടുനിന്നും ഏകദേശം 50 കീലോമീറ്റര്‍ ദൂരെ. സമുദ്രനിരപ്പില്‍ നിന്നോ 1572 മീറ്റര്‍ ഉയരത്തില്‍.
അതാണ് നെല്ലിയാമ്പതി.

ഞങ്ങള്‍, ഒരുമിച്ചു ജോലിചെയ്യുന്ന ഒത്തിരിപേര്‍ നെല്ലിയാമ്പതി കയറിയത് കഴിഞ്ഞ രണ്ടാഴ്ചയ്ക്കുമുന്‍പാണ്.
ടൂറിസം എന്ന 'നാഗരികത'യുടെ കൈ അധികം നീണ്ടെത്താത്ത ഒരു മലനിര. പണ്ടിത് കൊല്ലങ്കോട് - കൊച്ചീ മഹാരാജാവിന്റെ കീഴില്‍ ആയിരുന്നു. ഇപ്പോള്‍ നെന്മാറ ഫോറസ്റ്റ് ഡിവിഷന്റെ കീഴിലും. 'പാവങ്ങളുടെ ഊട്ടി' എന്ന് തമാശയായി പറയുന്ന നെല്ലിയാമ്പതിയില്‍ വികസനം ഇനിയും കൂടിയാല്‍ അതു പാവങ്ങള്‍ക്ക് കൂടി വേണ്ടാതാകും. മലനിരയിലെ ഒരു ടൂറിസം പട്ടണമായ ഊട്ടിപോലെ, സഹ്യനിരയിലെ ഈ നെല്ലിയാമ്പതിയും മാറും.

നെന്മാറകഴിഞ്ഞുവരുമ്പോള്‍ നെല്ലിയാമ്പതിയുടെ ചന്തവും കയറ്റവും തുടങ്ങുന്നത് പോത്തുണ്ടി ഡാമില്‍ നിന്നാണ്. കാഴ്ചകള്‍ തുടങ്ങുന്നതും പോത്തുണ്ടിയില്‍ നിന്നു തന്നെ.
ഭാരതപുഴയുടെ പ്രധാന പോഷകനദിയായ ഗായത്രിപുഴയിലേക്ക് ഒഴുകി വരുന്ന പുഴയാണ് അയലൂര്‍പുഴ. അതിലേക്ക് വരുന്ന പോഷകനദികളാണ് മീഞ്ചാടിപ്പുഴയും പാടിപ്പുഴയും. അവയെ ചേര്‍ത്ത് അവയ്ക്ക് കുറുകെ കെട്ടിയ ഡാം ആണ് പോത്തുണ്ടി ഡാം. നെന്മാറയിലെ നെല്‍‌വയലുകള്‍ക്ക് ജലസേചനം നടത്തുന്നത് ഈ ഡാം ആണ്. ഇവിടെ പ്രകൃതി മരവിച്ചുകിടക്കുന്നു. പക്ഷികളുടെ ശബ്ദങ്ങള്‍ക്ക് ഇടവേള കൊടുക്കുന്നത് ഇടയ്ക്കിടെ വന്നു വളവു തിരിഞ്ഞുപോകുന്ന വാഹനങ്ങള്‍ മാത്രം. ഇവിടെ ഇറങ്ങുന്ന സഞ്ചാരികള്‍ക്കുപോലും ഉറക്കെ സംസാരിക്കാന്‍ തോന്നില്ല. ജലസംഭരണിയിലെ നിഴ്ചലമായ ജലനിരപ്പ് അത്രമാത്രം നമ്മളെ സ്വാധീനിക്കുന്നു. അതിനു പിന്നില്‍കാണുന്ന നെല്ലിയാമ്പതി മലനിരകളും.

നെല്ലിയാമ്പതി മലനിരകള്‍ ഈ വെള്ളത്തില്‍ മുഖം നോക്കുന്നത് ഇവിടുത്തെ മനോഹരമായ കാഴ്ചകളില്‍ ഒന്നാണ്.
നമ്മള്‍ കുറേ നേരം നോക്കിനിന്നാല്‍ ഒരു എണ്ണഛായ ചിത്രം പോലെ മനസില്‍ പതിയും ഈ കാഴ്ചകള്‍.

നമ്മള്‍ കയറുന്നു, നെല്ലിയാമ്പതിയിലേക്ക്. ക്യാമറ റെഡിയാക്കി വയ്ക്കുക, കണ്ണുകള്‍ തുറന്നു പിടിക്കുക. ബി എസ് എന്‍ എല്‍ ഒഴികെയുള്ള മൊബൈല്‍ ഫോണുകള്‍ ഓഫുചെയ്തിടുക, ഈ ഹൈ റേഞ്ചില്‍ വേറേ ആര്‍ക്കും റേഞ്ച് ഇല്ല. (ബി എസ് എന്‍ അല്‍ ആയാലും ഓഫ് ചെയ്തിട്ടാല്‍ അതാണ് രസം) ഇവിടെനിന്നും തേക്കിന്‍ കാടുകള്‍ക്കിടയിലൂടെ നമ്മള്‍ യാത്ര തുടരണം. ഇടുങ്ങിയ വഴിയാണ്. 17 കിലോമീറ്ററോളം വളഞ്ഞുതിരിയണം നെല്ലിയാമ്പതിയില്‍ എത്താന്‍. കൂട്ടിനു ഒരുപാട് കാഴ്ചകള്‍ ഉണ്ട്. ഈ പോത്തുണ്ടി ഡാമിന്റെ ജലസംഭരണി നമ്മുടെ കണ്ണില്‍ ചെറുതായി ചെറുതായി വരും. നമ്മുടെ താഴെ നെന്മാറയും പാലക്കാടും ചുരുങ്ങിക്കുടും. ഷോളയാര്‍ ചുരം നമ്മുടെ കണ്ണില്‍ നിരന്നു കിടക്കും ഒരിക്കലും മായാത്ത ഒരു കാഴ്ചയായിട്ട്.
മഴ സമയം ആണ്. നെല്ലിയാമ്പതി എത്താറാകുമ്പോള്‍ മലയിറങ്ങിവരുന്ന കോടമഞ്ഞ് ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് ചുറ്റും മറയ്ക്കും. നമ്മള്‍ മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി അതിശയചിരി ചിരിക്കും.

തുടരും.

(കണ്ണൂരാന്‍ രണ്ടുദിവസം മുന്‍പ് നെല്ലിയാമ്പതിയുടെ ചിത്രങ്ങള്‍ പോസ്റ്റ് ചെയ്തിരുന്നു, അതിവിടെ കാണാം)

നടക്കാനിറങ്ങിയ ജീവബിന്ദുക്കള്‍.

2007-06-09T03:59:00.001+05:30

ഈ കാഴ്ചകണ്ടപ്പോള്‍ ഇതിഹാസത്തിലെ ഒരു കുഞ്ഞിക്കഥ ഓര്‍മ്മവന്നു. അതിന്റെ ഒരു രസത്തില്‍ ക്ലിക്ക് ചെയ്തതാണ്.

പണ്ടുപണ്ട്, ഓന്തുകള്‍കും മുന്‍പ്, ദിനോസ്രുകള്‍ക്കും മുന്‍പ്, ഒരു സായാഹ്നത്തില്‍ രണ്ടു ജീവബിന്ദുക്കള്‍ നടക്കാനിറങ്ങി. അസ്തമയത്തിലാറാടിനിന്ന ഒരു താഴ്വരയിലെത്തി.

ഇതിന്റെ അപ്പുറം കാണണ്ടേ? ചെറിയ ബിന്ദു വലിയതിനോടു ചോദിച്ചു.
പച്ചപിടിച്ച താഴ്വര, ഏട്ടത്തിപറഞ്ഞു. ഞാനിവിടെത്തന്നെ നില്ക്കട്ടെ.
എനിക്കു പോകണം, അനുജത്തി പറഞ്ഞു.
അവളുടെ മുന്‍പില്‍ കിടന്ന അനന്തപഥങ്ങളിലേക്ക് അനുജത്തി നോക്കി.
നീ ചേച്ചിയെ മറക്കുമോ? ഏട്ടത്തി ചോദിച്ചു.
മറക്കില്ല, അനുജത്തി പറഞ്ഞു.
മറക്കും, ഏട്ടത്തി പറഞ്ഞു. ഇതു കര്‍മ്മപരമ്പരയുടെ സ്നേഹരഹിതമായ കഥയാണ്. ഇതില്‍ അകല്‍ച്ചയും ദുഃഖവും മാത്രമേയുള്ളൂ.അനുജത്തി നടന്നകന്നു. അസ്തമയത്തിന്റെ താഴ്വരയില്‍ ഏട്ടത്തി തനിച്ചു നിന്നു. പായല്‍ക്കുരുന്നില്‍ നിന്ന് വീണ്ടുമവള്‍ വളര്‍ന്നു. അവള്‍ വലുതായി. വേരുകള്‍ പിതൃക്കളുടെ കിടപ്പറയിലേക്കിറങ്ങി. മൃതിയുടെ മുലപ്പാലു കുടിച്ച് ചില്ലകള്‍ പടര്‍ന്നു തിടംവച്ചു. കണ്ണില്‍ സുറുമയും കാലില്‍ തണ്ടയുമിട്ട ഒരു പെണ്‍കുട്ടി ചെതലിയുടെ താഴ്വരയില്‍ പൂവിറുക്കാനെത്തി. അവിടെ തനിച്ചു നിന്ന ചമ്പകത്തിന്റെ ചില്ലയൊടിച്ചു പൂ നുള്ളിയപ്പോള്‍ ചമ്പകം പറഞ്ഞു, അനുജത്തീ, നീയെന്നെ മറന്നുവല്ലോ..

-ഖാസാക്കിന്റെ ഇതിഹാസത്തില്‍ നിന്ന്.

കഥയ്ക്കുള്ളിലെ കൊച്ചുകഥകള്‍ മലയാളസാഹിത്യത്തില്‍ അനവധിയാണ്. പക്ഷെ ഈ ജീവ ബിന്ദുക്കളുടെ കഥപോലെ മലയാളവായനക്കാര്‍ മറക്കാത്ത കഥകള്‍ കുറവാണ്. വിജയന്‍ പറഞ്ഞ ജീവബിന്ദുക്കളുടെ കഥ എനിക്കു പ്രിയങ്കരമായ ഒന്നാണ്. ഈ താഴ്വര നെല്ലിയാമ്പതിയിലാണ്.

ബ്ലോഗു ചെയ്തു തുടങ്ങുന്ന സമയത്ത് ഈ കഥയുടെ ക്ലൈമാക്സ് മാറ്റി ഒരു അക്രമണം നടത്തിയിരുന്നു ഞാന്‍. അത് ഇവിടെ വായിക്കാം. (എനിക്ക് ഈ കഥയില്‍ ആരെങ്കിലും കൈവിഷം തന്നോ?)

ഇനി മഴപെയ്യുന്ന ഫ്രെയിമുകള്‍

2007-05-31T00:58:00.000+05:30

ഇടവപ്പാതി തുടങ്ങി ഇവിടെ.
ഇനി ആകാശത്തിനൊപ്പം മനസും മൂടികെട്ടും. വയറില്‍ വിശപ്പുകൂടുകെട്ടും.

ചുവരില്‍ തൂങ്ങിഉറങ്ങിയ പഴയ കുടകള്‍ ഇനി കൈകളിലേക്കിറങ്ങും.
പാന്റിന്റെ താഴെത്തെ അരികുകളില്‍ ചെളിപടരും. ബൂട്ടുകളും ഷൂസുകളും മഴചെരുപ്പുകള്‍ക്ക് വഴി മാറും. വഴിക്ക് നിന്നുപോയ കാറുകളും ഓട്ടോകളും വെള്ളക്കെട്ടില്‍ അനാഥരായി കിടക്കും. പെരുവെള്ളത്തിലേക്കിറങ്ങുന്ന കാലിന്റെ മുട്ടോളം ഉയരുന്ന സാരിക്കു താഴെ പെരുവഴിയിലെ കണ്ണുകള്‍ ആഴ്ന്നിറങ്ങും.

സ്കൂള്‍ വിട്ടു പടികയറിവന്ന ഉണ്ണി നീളത്തില്‍ തുമ്മും. ചാനലില്‍ വിക്സിന്റേയും അമൃതാഞ്ജന്റേയും പരസ്യം കുടപ്പരസ്യങ്ങളുടെ തുള്ളലിനൊപ്പം നില്‍ക്കും. ആസ്ത്‌മയുള്ള നെഞ്ചിന്‍ കൂട്ടിലിരുന്ന് പ്രാവുകള്‍ കുറുകാന്‍ തുടങ്ങും. അപ്പോഴും വരും ആശ്വാസം കാട്ടുന്ന പരസ്യങ്ങള്‍.

മഴ ഒരു അവസ്ഥയാണ്. മഴ ഒരു ജീവിതരീതിയാണ്. അതാണിനി കുറച്ചുനാള്‍ മഴനാട്ടില്‍ ഉള്ള ഞങ്ങള്‍ ഓരോരുത്തരുടേയും രീതി.

മുഖങ്ങള്‍ #03 പാത്ത.

2007-05-21T22:57:00.000+05:30

'പാത്ത' എന്നായിരുന്നു പണ്ടു മുതല്‍ എല്ലാവരും പാത്തയെ വിളിച്ചിരുന്നത്.

ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലൊക്കെ വരാറുണ്ട് പാത്ത. അധികം ചിരിച്ച് ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടില്ല. ചിരിക്കുമ്പോള്‍ തുറന്നു ചിരിക്കും എന്ന വിശ്വാസം ഉറപ്പിക്കുന്ന ചില ചിരികള്‍ പാത്തയുടെ ചുണ്ടില്‍ വിരിഞ്ഞത് ഇപ്പോഴും എന്റെ ഓര്‍മ്മയിലുണ്ട്.

ഒരുമാസം മുന്‍പ് നാട്ടില്‍ പോയപ്പോള്‍ പാത്തയെ കണ്ടു, കുറേ നാളുകള്‍ക്ക് ശേഷം. ക്യാമറ പാത്തയുടെ മുഖത്തിനു നേരേ പിടിച്ചപ്പോള്‍ പക്ഷെ അവിടെ ചിരിവിരിഞ്ഞില്ല. ഒരു നോട്ടം മാത്രം. ഈ പടം പോസ്റ്റ് ചെയ്യാന്‍ എടുത്തപ്പോളാണ് ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തത്, പാത്തയുടെ ശരിക്കുള്ള പേര്‍ എന്താണ്?
“ഡാ ഹരീ, പാത്തേരേ ശരിക്കൊള്ള പേര് പാര്‍വതീന്ന് അല്ലീ?” അങ്ങേത്തലയ്ക്കല്‍ അമ്മ അടുത്തുണ്ടായിരുന്ന ഹരിയോട് ചോദിക്കുന്നു.ഹരി പറയുന്നതെനിക്ക് കേള്‍ക്കാം,

“തന്നെ വലിയമ്മാ.. ഓട്ടേശ്‌സ് ലിസ്റ്റില്‍ പാര്‍വതീന്ന് തന്നെ. വോ.”

പാര്‍വതി. അങ്ങനെ ഞാന്‍ ആദ്യമായി പാത്തയുടെ പേര്‍ അറിഞ്ഞു.
വോട്ടേര്‍സ് ലിസ്റ്റിലും റേഷന്‍ കാര്‍ഡിലും മാത്രം സ്വന്തം നാമം ഒളിപ്പിച്ചു വച്ച് ജീവിക്കുന്ന ഒട്ടനവധി പേര്‍ നമ്മുടെ നാട്ടിന്‍പുറങ്ങളില്‍ ഉണ്ട്.

അതാണ് നാട്ടിന്‍പുറങ്ങള്‍ക്ക് മാത്രം സ്വന്തമായ ചില സുഖകരമായ മറവികള്‍.

നിഴലുകള്‍ക്ക് ജീവന്‍ കൊടുത്തവര്‍

2007-05-20T04:05:00.000+05:30

ഞാന്‍ ഒരു പടം പോസ്റ്റ് ചെയ്തിരുന്നു. അതിനെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി ഒരു പോസ്റ്റ് എഴുതാന്‍ താല്പര്യമുള്ളവരോടൊക്കെ അഭ്യര്‍ത്ഥിച്ചിരുന്നു, ആ പോസ്റ്റില്‍ തന്നെ.

ഇന്നലെ ചിലര്‍ അവരുടെ പോസ്റ്റുകള്‍ പബ്ലീഷ് ചെയ്തിരുന്നു. ആ ലിസ്റ്റ് താഴെ

1. ദേവന്

2. ഡാലി

3. കുട്ടിച്ചാത്തന്

4. ഇട്ടിമാളൂ

5. മുല്ലപ്പൂ

6. മനു

മറ്റു ചിലരും എഴുതും എന്നു പറഞ്ഞു. ഇതുവരെ കണ്ടില്ല. വരുമായിരിക്കും.
എഴുതിയവര്‍ക്കെല്ലാം നന്ദി. ആളുകുറവായതുകൊണ്ട് സമ്മാനം അഞ്ചുപേര്‍ക്കും എത്തുന്നതാണ്‌.
ഇനി ആര്‍ക്കെങ്കിലും എഴുതാന്‍ തോന്നുന്നെങ്കില്‍ ധൈര്യമായി എഴുതാം.

എഴുതാനൊരു കാഴ്ച.

2007-05-10T21:20:00.000+05:30

നിങ്ങള്‍ക്ക് എഴുതാനൊരു വിഷയമാവട്ടെ ഈ ചിത്രം.

ഈ ചിത്രത്തെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി ഒരു പോസ്റ്റ് എഴുതുക. അതൊരു കുറിപ്പോ കഥയോ കവിതയോ ഒക്കെ ആകാം. സീരിയസ്സ് വിഷയമോ തമാശയോ ആകാം. നിഴലുകള്‍ക്ക് ജീവന്‍ കൊടുക്കുക.
പക്ഷെ ഒരു അടിക്കുറിപ്പായി എഴുതി ചുരുക്കിയതു വേണ്ട.

സൃഷ്ടികള്‍ അയക്കേണ്ട വിലാസം nallapostukal@gmail.com

ഓര്‍ക്കുക, ഇതൊരു മത്സരമല്ല. ഒരു കാഴ്ചയെ ഒരുപാടുപേര്‍ എങ്ങനെ മനസിലിട്ട് വളര്‍ത്തുന്നു എന്ന രസകരമായ ചിന്തയാണ് ഇതിന്റെ പിന്നില്‍.
പങ്കെടുത്ത എല്ലാവരുടേയും പോസ്റ്റുകള്‍ മേയ് ഇരുപതിനു ശേഷമുള്ള ഒരു ദിവസം തന്നെ (കഴിയുമെങ്കില്‍ ഒരു സമയത്തുതന്നെ) അവരവരുടെ ബ്ലോഗുകളില്‍ ഇതേ ചിത്രവുമായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച് നമുക്കൊരു പുതുമ സൃഷ്ടിക്കാം.

അവരവരുടെ പോസ്റ്റില്‍ പബ്ലീഷ് ചെയ്യും മുന്‍പ് എനിക്ക് അയച്ചുതരാന്‍ പറയാന്‍ ഉള്ള കാരണം.
ഈ ചിത്രത്തിന്റെ ഉടമയായ എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ട പോസ്റ്റിനു ഇത് അനൌണ്‍സ് ചെയ്യുന്ന ദിവസം തന്നെ ഒരു കുഞ്ഞു സമ്മാനം കൊടുക്കണെമെന്നോ മറ്റോ തോന്നിയാല്‍ നേരത്തേ തന്നെ പോസ്റ്റ് ഒക്കെ വായിച്ച് റെഡിയായിരിക്കണമല്ലോ!.

അപ്പോള്‍ ചിത്രം ഒന്നുകൂടി നോക്കുക. സങ്കല്‍പ്പങ്ങള്‍ ചിറകുപരത്തെട്ടെ!

ചക്കക്കൂട്ടായ്മ.

2007-05-08T02:25:00.000+05:30

ഒരു വലിയ അമ്മച്ചിപ്ലാവിന്റെ തടിയില്‍ കിളുര്‍ത്ത ഒരു ഞെട്ടിലെ പൂക്കള്‍ വിരിഞ്ഞാണ് ഈ കൂട്ടായ്മ ഉണ്ടായത്. കൂട്ടായ്മ കുറച്ചുകാലമേ നിലനില്‍ക്കൂ, കാരണം ഓരോരുത്തരും പല നിലവാരത്തിലും വലിപ്പചെറുപ്പത്തിലും ആയതുകൊണ്ടാവും ഇവര്‍ക്ക് ഒരുമിച്ചു വളരാനാവില്ല.

വളര്‍ച്ചയുടെ നല്ലകാലത്തുതന്നെ ചിലരൊക്കെ വല്യമ്മച്ചിയുടെ കറിക്കത്തിയ്ക്കടിപ്പെട്ട് ‘കറി‘യായി മാറും. ചിലര്‍ അവിടെ നിന്ന് പഴുത്ത് സ്വയം മണത്തുരസിക്കും. അകലെയുള്ള ചില്ലകളില്‍ ഇരുന്നു കാക്കകള്‍, കറുപ്പില്‍ ആണ്ടുകിടക്കുന്ന തങ്ങളുടെ കൊതിയന്‍ കണ്ണുകള്‍ ചരിച്ചു ഇവരെ നോക്കും. പാകമായി എന്ന് ഉറപ്പുവരുമ്പോള്‍ പാഞ്ഞുവന്ന് കൊത്തും. കുറച്ചുകഴിയുമ്പോള്‍ ഈ കൂട്ടായ്മ നിലത്തുവീണു പൊട്ടിചിതറും. ഈച്ചയാര്‍ക്കും. പിന്നെ അത് കാലത്തിന്റെ കടന്നുപോകലിന്റെ പാടുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ മറയും.

ഈ കൂട്ടായ്മ ഓര്‍മ്മയാകുമ്പോള്‍ ആ തള്ളത്തടിയില്‍ അടുത്ത മുളപൊട്ടും. ഒരുപാടിടങ്ങളില്‍ ഒറ്റപ്പെട്ട കുഞ്ഞിപൂക്കള്‍ തള്ളത്തടിയോട് ചേര്‍ന്ന് നിന്നു ചിരിക്കും. ചിലതൊക്കെ പുഷ്പിക്കലിന്റെ സന്തോഷത്തില്‍ തന്നെ കരിഞ്ഞുനിലം പറ്റും. ചിലത് ആ അമ്മത്തടിയില്‍ നിന്നും ഒരുപാട് ഊര്‍ജ്ജം വലിച്ചെടുത്ത് വളരും. ചിലത് ഇടയ്ക്ക് വച്ച് വളര്‍ച്ചമുറ്റും. ഒരു കാഴ്ചവസ്തുപോലെ അവിടെ വെറുതേ തൂങ്ങിനില്‍ക്കും.
ചില ശിഖരങ്ങളില്‍ ഇതുപോലെ തന്നെ പുതിയ കൂട്ടായ്മ വിളയും. പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിടിച്ച് വളരും. പഴുത്തുവീഴാന്‍ വേണ്ടി.
അങ്ങനെ അങ്ങനെ.. പുതിയത് പഴയതായും പഴയതിന്റെ രുചിക്കും ചീഞ്ഞുനാറ്റത്തിനും മുകളില്‍ പുതിയവ വിളഞ്ഞു എല്ലാം ചേര്‍ന്ന് ഒരു ചക്രം പോലെ കറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കും. അത് അനിവാര്യതയാണ്.

പക്ഷെ ഈ അമ്മച്ചിപ്ലാവ് മാത്രം അങ്ങനെ നിലനില്‍ക്കും. കാരണം അതിനു നശിക്കാനാവില്ല. അതിന്റെ വേരുകള്‍ അത്രമാത്രം ആഴങ്ങളിലാണ്.

കുളമ്പടികളും ആലിംഗനങ്ങളും.

2007-04-18T03:13:00.000+05:30

തീരത്ത് സഞ്ചാരികളെ കയറ്റി അലസമായി പായുന്ന കുതിരകള്‍.
അവര്‍ ബാക്കി വച്ചുപോകുന്ന തങ്ങളുടെ പാദമുദ്രകള്‍.
ഓരോതവണയും ശക്തമായ തിരയില്‍ ഇതു മായും.
ശക്തി കുറഞ്ഞ തിരകളാണ് വരുന്നതെങ്കില്‍ ഇത് വക്കിടിഞ്ഞ ഒരു കുഞ്ഞുകുളത്തിന്റെ ശേഷിപ്പ് ആയി മാറും അടുത്ത തിരവരും വരെ.

തിരിച്ചും മറിച്ചും എത്ര പാഞ്ഞാലും കുതിരയ്ക്ക് തിരയെതോല്‍പ്പിച്ച് തീരത്ത് തന്റെ മുദ്രപതിപ്പിക്കാനാവില്ല, കുതിരയ്ക്ക് എന്നല്ല ആര്‍ക്കും.

അതാണ് തിരയ്ക്ക് തന്റെ തീരത്തോടുള്ള ഇഷ്ടം.
അവളുടെ വിഷമങ്ങള്‍ എല്ലാം ആര്‍ദ്രമായി അലിയിക്കുന്ന ആലിംഗനം.

നനഞ്ഞുണങ്ങുന്ന കമിതാക്കള്‍.

2007-03-31T23:00:00.000+05:30

മഴതിമിര്‍ത്തുപെയ്തപ്പോള്‍ അവള്‍ പേടിച്ചു.
ബന്ധനത്തിന്റെ ചരടിലൂടെ ഊര്‍ന്ന് ചെന്ന് അവള്‍ അവനോട് ഒട്ടിച്ചേര്‍ന്ന് നിന്നു.

അവര്‍ മാത്രം.

മഴ നിന്നു.
ചേര്‍ന്നു നില്‍പ്പിന്റെ ചൂടില്‍ അവര്‍ വിയര്‍ത്തു. ആ വിയര്‍പ്പിന്റെ തുള്ളിയില്‍ പ്രകൃതി തിളങ്ങി.
കാലില്‍ തൂങ്ങുന്ന ആ തുള്ളിക്കണ്ണിലൂടെ അവന്‍‍ സൂര്യന്റെ വരവുകണ്ടു.
‘കടിച്ചുപിടിച്ചുള്ള‘ ജീവിതത്തെ ശപിച്ചു കൊണ്ടവന്‍‍ പറഞ്ഞു.
“ആ തള്ള ഇപ്പോള്‍ തിരികെ വരും. പകുതി ഉണങ്ങിയ അവരുടെ നരച്ചതുണിയുമായി, നമ്മളെ വീണ്ടും അകറ്റാന്‍.“

ചെഗുവെരയുടെ തല!

2007-03-22T20:59:00.000+05:30

വാഗമണ്‍ എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് ഈ അടുത്ത കാലത്തു ഷൂട്ട് ചെയ്ത ഒരു പരസ്യചിത്രത്തിന്റെ സെറ്റില്‍ നിന്ന്.

അവിടെ ഒരു അസിസ്റ്റന്റ് ഡയറക്റ്റര്‍ ഇട്ടുവന്ന ഒരു ടീ ഷര്‍ട്ട് എന്നെ ഒരുപാട് ആകര്‍ഷിച്ചു.
ഒരു വല്ലാത്ത ജീവനുള്ള കാഴ്ച.

ആ ടീ ഷര്‍ട്ടില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന ചെഗുവേരയുടെ മുഖം ലൈഫ് സൈസില്‍ ആയതു കൊണ്ടാവും
ആ ടീ ഷര്‍ട്ട് ഓരോതവണ കണ്ടപ്പോഴും ഒരു “ചെ” സാന്നിദ്ധ്യം അനുഭവപ്പെട്ടു.
പലപ്പോഴും പലരൂപത്തിലും അത് എന്റെ ക്യാമറയില്‍ തെളിഞ്ഞു.

ടീ ബ്രേക്കില്‍ എന്റെ എതിരെയുള്ള കസേരയില്‍ ഇരുന്ന ആ സുഹൃത്ത് ചായകുടിച്ചിട്ടു ചായയ്ക്കൊപ്പം കൈ താഴ്ത്തിവച്ചപ്പോള്‍ എനിക്ക് തോന്നിയ കാഴ്ചയാണ് ഈ ചിത്രം.

മോട്ടോര്‍ സൈക്കിള്‍ ഡയറീസ്.

ഞങ്ങളുടെ ആ പരസ്യചിത്രത്തിന്റെ ക്യാമറാമാന്‍ പ്രതിഭാധനനായ വേണുവും “ചെ”യും

കടപ്പാട് : വേണു, മുദ്ര കമ്മ്യൂണിക്കേഷന്‍സ്, വീ ഐ ഫിലിംസ് & ക്രൂ, ചെഗുവെര, പെന്റാ മേനകയിലെ ഒരു റെഡിമെയ്ഡ് ഷോപ്പ്.

കായല്‍ക്കാഴ്ചകള്‍ - 03. “ഷാപ്പില്‍“

2007-03-08T22:30:00.000+05:30

വള്ളം പുന്നമടവിട്ടിട്ട് കുറെ കാലമായി. ഇല്ലത്തു നിന്ന് ഇറങ്ങുകയും ചെയ്തു കള്ളുഷാപ്പില്‍ എത്തിയതുമില്ല എന്ന പോലെ ആയി കാര്യങ്ങള്‍. കഴിഞ്ഞ ലക്കത്തില്‍ കള്ളില്ലാത്ത ഷാപ്പിന്റെ മുന്നില്‍ നിര്‍ത്തിയതാണ്. അതിന്റെ അടുക്കള കാട്ടിതരാം എന്നും പറഞ്ഞിട്ട്.
എന്തായാലും ഈ സീരീസിലെ ഒന്ന്, രണ്ട് ഭാഗങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം വന്ന ബ്രേക്കില്‍ ഖേദിക്കുന്നു.

അപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ അടുക്കളയിലേക്ക്.

സന്റോസേ അപ്പുറത്ത് പറമ്പില്‍ തെങ്ങിന്‍ ചുവട്ടില്‍ ഇരിക്കുന്ന ആ ചേട്ടന്‍ നല്ല തെങ്ങിന്‍ കള്ള് ഒഴിച്ചു തരും. ഓടിപോയിട്ടുവാ.. ഒരു കുടം പാര്‍സലും വാങ്ങിക്കോളൂ..

സഞ്ചാരികളെ കാത്ത് ചൂടാറാതെ ഇരിക്കുന്ന ‘ഷാപ്പ് ബുഫേ’.

ഓടി നടന്ന് ഒരു ആക്രാന്തിയെ പോലെ ചിത്രങ്ങള്‍ എടുത്തപ്പോള്‍ അവിടുത്തെ ‘മെയിന്‍ ഡിഷ്’ ഡിസ്പ്ലേ ചെയ്യുന്ന ചേട്ടന്‍

ഇവിടെ അടുക്കളയില്‍ പോലും പ്രവേശനം ഉണ്ട്. (ലേഡീസ് പ്ലീസ് നോട്ട് ‘നളപാചകം’.

കലവറയില്‍

ഉച്ചനേരത്ത് ഈ ചിത്രം കാണുന്നവര്‍ എന്നോട് ക്ഷമിക്കുക. ഇനി അഥവാ നാവില്‍ വെള്ളം ഊറിയാല്‍ ദേഷ്യത്തിന്റെ ഒരു ഹൌസ് ബോട്ട് അവിടേ ഇറക്കി grrrr....rrrr... എന്ന് ഓടിച്ചുപോവുക

നിറഞ്ഞവയറുമായി വീണ്ടും ബോട്ടിലേക്ക്. ആ തെങ്ങില്‍ കാണുന്ന പോസ്റ്റര്‍ ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ ഒരു സ്ഥിരം പോസ്റ്റര്‍ ആണ്.

ഈ സീരീസിലെ മറ്റു പോസ്റ്റുകള്‍ #01, #02

കായല്‍കാഴ്ചകള്‍ 02 - ഇനി ഉച്ചവെയിലിലേക്ക്.

2007-01-26T04:45:00.000+05:30

കഴിഞ്ഞ പോസ്റ്റില്‍ പുന്നമടയിലെ ഫിനിഷിങ് പോയന്റില്‍ നിന്നും സ്റ്റാര്‍ട്ട് നമ്മുടെ കെട്ടുവള്ളം ഇപ്പോള്‍ കായലിലൂടെ ഒഴുകുകയാണ്. ഇനി ഉച്ചവെയിലിന്റെ ചൂടാണ്.

പക്ഷെ ഈ കാഴ്ച ഒരു ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ തണുപ്പാണ് മനസില്‍ പകരുക. ബോട്ടിന്റെ ചെറിയ ശബ്ദം ഒഴിച്ചാല്‍ നിശബ്ദമാണ് ചുറ്റും. ഇടയ്ക്കിടക്ക് ഒരുകരയില്‍ നിന്നും മറുകരയിലേക്ക് പറന്നുപോകുന്ന ഇരണ്ടപക്ഷിയുടെ ഒച്ചകള്‍ ഇടയ്ക്കിടെ നമ്മളെ കടന്നുപോകും. ചിലതൊക്കെ കുറച്ചുനേരം വള്ളത്തിന്റെ അരുകില്‍ വന്നിരിക്കും. കുറച്ചുനേരം നമുക്കൊപ്പം യാത്രചെയ്യും പിന്നെ പറന്നുപോകും. .

ഇത് കായലോരത്തെ ഒരു പതിവുകാഴ്ച. വെള്ളത്തിലേക്ക് ഇറക്കി കെട്ടിയ കടവുകള്‍ അവിടെ അടുത്ത ബോട്ട് കാത്തുകിടക്കുന്ന സാധനസാമഗ്രികള്‍, പിന്നെ കാത്തിരിപ്പിനിടയിലെ കൊച്ചുവര്‍ത്താനവും. കടവിനോട് ചേര്‍ന്ന് ചെങ്കൊടിയും രക്തസക്ഷി മണ്ഡപവും. ലാല്‍‌സലാം!

വെയില്‍ ഉറയ്ക്കുന്നു, സാരഥി ഇനി കുടക്കീഴില്‍. മുന്നോട്ട് ഒരു ഗിയറും പിന്നോട്ട് ഒരു ഗിയറും മാത്രം ഉള്ള ഈ ഡ്രൈവിങ്ങ് ഒരു ബോറുപണി തന്നെ. ഞങ്ങളില്‍ ചിലര്‍ മാറിമാറി ഇതിന്റെ വളയം പിടിച്ചുനോക്കി. (പക്ഷെ ഇത് കരയില്‍ മറ്റു വള്ളങ്ങളുടെ ഇടയില്‍ പാര്‍ക്ക് ചെയ്യുന്ന പരിപാടി അല്‍പ്പം ബുദ്ധിമുട്ടുതന്നെ എന്നു സമ്മതിക്കണം)

കൂട്ടം കൂടി വിശേഷം പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ‘ഇരണ്ട‘ പക്ഷികള്‍. തെങ്ങോല വെളുത്തിരിക്കുന്നത് വെയിലേറ്റല്ല. ഇവറ്റകളുടെ പബ്ലിക് കംഫര്‍ട്ട് സ്റ്റേഷനാണിവിടം, ഈ നിരമുഴുവന്‍.

സ്വദേശിയും വിദേശിയും ഇടകലരുമ്പോള്‍! കെട്ടുവള്ളത്തില്‍ കള്ളിനൊപ്പം വിദേശികളും നുരഞ്ഞുതുടങ്ങി.

നമ്മള്‍ ഇപ്പോള്‍ കൈനകരിയില്‍. ഇവിടെ നമ്മുടെ യാത്രമുറിയുന്നു. അല്പം വിശ്രമം, കരയുടെ കാറ്റും. ഇവിടെ ഇറങ്ങാം. ഇവിടെ നല്ല മീന്‍ വിഭവങ്ങളും കപ്പയും ചോറും കിട്ടുന്ന ഒരു കള്ളില്ലാത്ത ‘ഷാപ്പു‘ണ്ട്.

അടുത്ത കാഴ്ച അതിന്റെ അടുക്കളയില്‍ തന്നെ ആകട്ടെ! (തുടരും)

കായല്‍ക്കാഴ്ചകള്‍ - 01

2007-01-24T04:22:00.000+05:30

ഫിനിഷിങ് പോയന്റില്‍ തുടങ്ങുന്ന സ്റ്റാര്‍ട്ടിങ്

ആലപ്പുഴ ടൌണിനോട് ചേര്‍ന്നുള്ള ഫിനിഷിങ് പോയിന്റില്‍ നിന്നാണ് ഹൌസ് ബോട്ടുകള്‍ അധികവും യാത്ര തുടങ്ങുക. തമ്പാനൂര്‍ സ്റ്റാന്റില്‍ ബസ് അടുക്കിനിര്‍ത്തിയിരിക്കുന്നിടത്ത് ഇതിനേകാളും ഗ്യാപ്പ് ഉണ്ടാകും. 600 നും 700 നും ഇടയില്‍ ഹൌസ് ബോട്ട് ഉണ്ടെന്നാണ് കേട്ട് കേള്‍വി. പലപ്രമുഖ കമ്പനികളും ദിലിപ്, ജയറാം തുടങ്ങി ഒട്ടനവധി സിനിമാക്കാരും ഇതുപോലെ കൊട്ടാരങ്ങള്‍ നീറ്റിലിറക്കിയിട്ടുണ്ട്.

അഡ്‌വര്‍ടൈസിങ്ങിന്റെ ബഹളങ്ങളില്‍ നിന്നും ഒരുപകലിന്റെ ബ്രേക്കിനു ഞങ്ങളും എടുത്തു ഒരു ഇടത്തരം വാടക ബോട്ട്. ഒരു മീഡിയം ടൈപ്. എങ്കിലും അതില്‍ രണ്ട് എയര്‍ക്കണ്ടീഷണ്ട് ബെഡ്-റൂമുകളും (അറ്റാച്ച്‌ഡ്) ഒരു ഡൈനിങ് കം സിറ്റിങ് ഏരിയയും അതിലുണ്ട്. വീടുകളിലെ പോലെ വിലയേറിയ ഡൈനിങ് ടേബിളും, സോഫസെറ്റും അതിലുണ്ട്. പിന്നിലായി കിച്ചണും. സീസണില്‍ ഈ മീഡിയം ബോട്ടിന്റെ വാടക 24 മണിക്കൂര്‍ 13,000 മുതല്‍ 15,000 വരെ ആണ്. ഭക്ഷണം അടക്കം. ഓഫ് സീസണില്‍ പകുതിവിലയ്ക്കും കിട്ടും (രാത്രിയില്‍ ഏതെങ്കിലും വട്ടകായലില്‍ ബോട്ട് ഒഴുകാതെ കിടക്കും.)

ആലപ്പുഴയില്‍ നിന്നും കൈനകരിയില്‍ എത്തി വലത്തോട്ട് തിരിഞ്ഞ് കുമരകം, അവിടുന്നു തിരികെയും. അതായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ യാത്ര. ഇടത്തോട്ടാണ് തിരികുകയെങ്കില്‍ ഏകദേശം 5 കിലോമീറ്ററോളം പോകുമ്പോള്‍ പാതിരാമണല്‍.

ഈ യാത്രക്കിടയില്‍ കണ്ട കാഴ്ചകളും നിമിഷങ്ങളും പങ്കുവയ്ക്കുകയാണ് ഞാന്‍ ഒരു സീരീസിലൂടെ. ചിലതൊക്കെ കണ്ടിട്ട് കൊതിയും നഷ്ടബോധവും ആക്രാന്തവും തോന്നുന്നവര്‍ വെള്ളമിറക്കി കാത്തിരിക്കുക. കായലുകള്‍ അവിടെ തന്നെ ഉണ്ട്. കരിമീന്‍ അതിന്റെ അടിയിലുണ്ട്. കരയില്‍ കള്ളുഷാപ്പുകളും.

പാര്‍ക്ക് ചെയ്തിരിക്കുന്ന കെട്ടുവള്ളങ്ങളുടെ ഒരു ചെറിയ നിര.

അപ്പോള്‍ നമ്മുടെ വണ്ടിയും പോട്ട്.

ഫിനിഷിങ്ങ് പോയിന്റില്‍ നിന്നും സ്റ്റാര്‍ട്ടിങ് പോയിന്റിലൂടെ തുറസ്സായ വേമ്പനാട് കായലിലേക്ക് കയറുന്ന ജലപാത. ഇതാണ് പുന്നമട.ജലപാതയിലെ ട്രാഫിക് കണ്ടാല്‍ കലൂര്‍ - ലിസി റോഡ് പോലും തോറ്റുപോകും.

ഇരുവശവും കായല്‍ക്കരയിലെ പതിവുജീവിതം. ഇവരുടെ ഒക്കെ ജീവിതത്തിന്റെ ഓരത്തുകൂടി ഇതൊഴുകുന്നു.

കരയില്‍ നിന്നും (ആലപ്പുഴയില്‍ തന്നെ ഉള്ള ഒരു സഹപ്രവര്‍ത്തകന്‍ സ്വന്തം പുരറ്റിടത്തിലെ തെങ്ങില്‍ നിന്നും) ഒപ്പിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന നല്ല സൊയമ്പന്‍ തെങ്ങിന്‍ കള്ള്.

ഇതു കായല്‍ അരികത്തെ ഒരു സ്ഥിരം കാഴ്ച. ഒരു പിടിമണലുകൂടി ഇട്ടാല്‍ അതിപ്പോള്‍ മുങ്ങും എന്നുതോന്നും.

യാത്ര തുടരും..